Valjean’ın suçu açlığın pençesinde doğar, piskoposun şamdanlarıyla merhamete çarpar.
Raskolnikov’unki, “olağanüstü insan” kuramının kibrinden peydahlanır ve vicdanın tokadında çözülür.
Catherine’in suçu ise hep fıtratının soğuk damarındadır ve ölümüne kadar onu bırakmaz.
İlk bakışta üçü de gerekçe–bahane çizgisinde ayrı yerde durur; ama bakış derinleştikçe noktalar yakınlaşır ve “fıtrat”, bahane olmaktan çıkıp, istemeden de olsa, bir gerekçe gibi görünür.
Sefiller (2 Cilt Takım)Victor HugoSuç ve CezaFyodor DostoyevskiCennetin DoğusuJohn Steinbeck