Gönderi

Ne kabuğuma sığabiliyorum ne toplasan beni bir edebiliyorum. İçimde sürekli büyüyen bir boşluk, elimden kayıp giden bir benlik... Ne susturabiliyorum gönlümü ne kelimeler yetiyor sustuklarımı anlatmaya. Sigaramın dumanında başladığımdan beri dinginliği aramaya, Kaçıncı olduğunu bilmediğim nefeslerle tükettim kendimi. Ne yetti içimdeki yangını söndürmeye ne de dumanında uyuşmaya. Her nefeste biraz daha savruldum, biraz daha dağıldım. Siz söyleyin; huzur denen o rüya, hangi yolun sonunda?
Edebiyat
··
2.839 Gösterim
7 Yorum
Huzur, ulaşılacak bir menzil değil; yolda aradıkça çoğalan bir yanılsama.
HİÇ
Gönderi Sahibi
Yolun sonundan mı yazıyorsunuz, yoksa yolda mısınız?
Bu alıntıyı okurken kendi iç sesimi duydum sanki. Yolun sonu var mı bilmiyorum ama en azından bu soruyu kendimize soruyoruz.
HİÇ
Gönderi Sahibi
Ben de içimdekileri dilim döndüğünce anlatmaya çalıştım işte...
Ne burada yaşamak istiyorum nede buradan gitmek istiyorum ....
Yeniden başladığın yolda olacaktır o huzur..
Kalbinin yolodor huzur Kalbinin rahtladığı zaman sende huzur ve güven yaşıcak isan
Reklam
Alıntı mı, siz mi yazdınız?
HİÇ
Gönderi Sahibi
Ben yazdım
Çok beğendim
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.