"Şiir yazılmamış kadınlar
bu yüzden hep dilsiz
çocuklar doğururlar."
Şiir yazıldı mı size hiç?
İsminiz dünya üzerinde herhangi bir kağıdın başrol oyuncusu oldu mu?
Bir insanın hayatında şiir,
Yüreğinin dizelerinde "siz" oldunuz mu?
"Şiir yazılmamış kadınlar
mevsim normallerinin altında
bakıyor göbekli dünyaya..."
"Yoruldum
beni taşır mısın
biraz kendimsiz yürüyeceğim."
Buradan bir okurdan hediye geldi kitap, altını çizerek okumuş galiba dedim, meğer yüreğine dokunan yerleri çizmiş, o kadar çokmuş içimize işleyen dizeler, okurken anladım. Daha başlarken Neyzen'in dizeleri,
Ben güzel sevmeye geldim,Değil ekmek yemeye,
Sahi, kaldı mı güzel sevebilen?
Herkes güzel sevilmenin derdinde.
Kimse vermek istemiyor, herkes almanın peşinde. Sevelim, sevilelim diyen Yunus Emre'nin sesi çınlıyor kulaklarımda, sevemiyoruz. Yılmaz Erdoğan misali, sevmeye engel evcil acılarımız var belki de.
"Sizin hayat diye
yaşam sürdüğünüz yerde
Her gün kendi cenazemi taşıyorum."
Belki de bu yüzden yorgunluğumuz. 21. yüzyıl kendi cenazesini taşıtıyor insana. Öleni bir gün sırtlanıp taşıyorsun, yaşarken ölen her gün kendinin sırtında... Anlamak zor değil yüzlere bakınca... instagram.com/reel/DPRhpk5jRm... Ne derdi Oscar Wilde, "Yaşamak dünyada en nadir rastlanan şeydir, çoğu insan sadece var olur."
Ve Nazım Hikmet Ran,
Günde kaç milyon insan ölür yeryüzünde
doğar kaç milyon
kaçı yaşadım diyebilirdi?
Yaşamıyor var oluyoruz tüm varoluş sancılarımızla...
Şiirlere dalıp gitmişken bir Ayet çıkıyor en olmadık yerden... "Zamana yemin olsun ki hüsran içindeydi insan."
Yeryüzü sustuğunda uğultular yankılanırken...
Hz. Muhammed'in bir sözü: "Rabbim onlar bilmiyorlar."
Bilmiyorduk,
Yaşamayı,
Yaşatmayı,
Yoksa böylesi ölümler olur muydu dünyada?
Bombalar yağar mıydı şehitlerin üzerine?
Bilseydik Sumud filoları üç beş gemiyle kalkmaz, tüm dünya olarak yürürdük üzenlerine... Bilmiyorduk... "İnsansız savaş uçakları doğuyormuş, sanki öncesinde insan varmış gibi."
"Bu şiir bitmesin," diyordu,
Bitti...
Gece başucuma koymuştum,
Sabahın altısında düştü aklıma.
Kalkıp birkaç satır olsun yazmak istedim.
Şiir yazılmamış kadınlara,
Yüzü gülmemiş insanlara,
Bombalar altında yaşayan çocuklara ithafen...
Ne der John Steinbeck,
"Dünyada nemiz kaldı ki bizim? Birbirimizden başka hiçbir şeyimiz kalmadı."
"Bilseydik Sumud filoları üç beş gemiyle kalkmaz, tüm dünya olarak yürürdük üzerlerine..."😓
Allah'ım gafletten uyandır 🤲
Çok güzel bir inceleme olmuş. Yüreğine sağlık. 👏