40 Yorum
"Mutluluk, nihaî Hakikatin kesinliğiyle [yaḳîn], insandaki sürekliliği ifade eden ve insanın manevî biliş organı olan kalp vasıtasıyla idrâk edilen şey için tabiî olanı bilme durumunun sürekli bir halidir. Mutluluk huzur, emniyet ve kalbin imtihanıdır. Mutluluk bilmektir [maʿrifet] ve marifet ise hakikî îmândır.”
Ebu Hamid el-Gazzali
Mutluluk vakti Burda mutluluk derken insanın kemâl durumundan bahsedilmektedir. İnsanın asıl nihai mutluluğunun(kemalin) marifetullaha erişme ile mümkün olduğu anlatilmaktadir.
Mutluluk öyle kovalanacak bir şey değil; olgunlaşmanın yan ürünü. Zenginlik, aşk, başarı bunları getirebilir ama taşıyamaz. Kalıcı mutluluk, insanın kendi iç düzenini kurmasıyla başlar.
Yani bir insan;
Anlam bulursa (niçin yaşadığını bilirse),
Erdemli davranırsa (kendine ve başkalarına zarar vermeden yaşarsa),
Ve iç dünyasıyla dış dünyası arasında uyum kurarsa,
o kişi geçici hazlara değil, kalıcı huzura erişir..
Ütopyadır, mutlu olunmaz, sadece anıya dönüştüğünde farkına varılır, bu zamanda mutluymuş dersin, ya da gerçekten mutsuz olduğunda bazı anılarını mutlu olarak değerlendirebilirsin.
Zamanla unutsam da zamanında hatırlarım hep! Birşeylere kavuştuğunda değil, kendiyle barıştığında mutlu olur insan...
Daha iyisi için çabalarken, elinde olanlarla yetinmektir.Ve yetinecek insanları hayatına almaktır.
Reklam
Bence doğru insanlarla ne yaşarsan yaşa mutlu olursun. Mutlu olmak için bir neden gerekmemeli.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.