Eğer 22 yaşına dönme şansım olsaydı, annemi öperdim öperdim. Sarılırdım, koklardım, tekrar sarılırdım, sanki hiç bırakmayacakmışım gibi. Ona “Seni çok seviyorum, anne” derdim, defalarca… Her anını içine çekmek ister gibi, bütün sevgimi ona vermek isterdim. Yüzüne doyasıya bakar , her çizgisini , her ifadesini beynime kazırdım. Ve kalbimden tek bir cümle dökülürdü gitme anne…Beni bırakıp gitme.
Tekrar 22 yaşıma gelsem yaptığım yanlışları yapmak istemezdim. İlim yolunda mücadele eder Allah'a layık bir kul, Resulüne layık ümmet olmak için gayret ederdim.
Tabi yapardım ederdim diyoruz ama nasip de başka birşey dua etmek gerek Rabbimize ayaklarımızı ve kalplerimizi bu yolda sabit kılsın diye.