Gönderi

Marcus Aurelius
Gerçeğin acısını anlayan birinin acıdan korkmaması için şu söz yeterlidir. İnsanlar, rüzgarın yerlere düşürdüğü yapraklara benzerler. Çocuklar, seni övenler, seni eleştirenler, senin arkandan konuşanlar ve alay edenler ya da senin ününü gelecek nesillere ulaştıracak olanlar da yapraklar gibidir. Hepsi de baharda doğarlar, sonra gelen rüzgarlarla yeni yerlerine giderler. Yaşamın kısalığı ortak kaderimizdir. Ancak sen, sonsuza kadar yaşayacakmış gibi her şeyin arkasından gidiyor veya her şeyden kaçıyorsun. Kısa bir süre sonra öleceksin ve senin cenazeni taşıyan da ölecek. Kendime Düşünceler Marcus Aurelius
Felsefe
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.