Bir Soruyla Başlayan DünyaFelsefe-Düşünce
Sofie, sıradan bir bahar sabahında, posta kutusuna bırakılmış bir mektupla tanışır:
“Sen kimsin?”
O küçücük cümle, onun içindeki koca dünyayı uyandırır. Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Çünkü o andan itibaren Sofie, hem kendi ruhunun hem de evrenin sırlarını arayan bir yolcudur.
Felsefe öğretmeni Alberto Knox, mektuplarıyla ona düşünmenin güzelliğini gösterir. Sofie, insanlığın yüzyıllardır sorduğu sorularla karşılaşır: Tanrı kimdir, gerçek nedir, biz neden varız? Her yeni fikir, onun kalbinde başka bir ışık yakar.
Ama yolun sonunda Sofie, acı bir gerçeği öğrenir: O, tıpkı okuduğu filozofların düşüncelerinde olduğu gibi bir hayalin içindedir. Bir başkasının yazdığı bir hikâyenin karakteridir. Buna rağmen Sofie pes etmez; çünkü düşünmek, var olmanın en güzel hâlidir.
Ve o, tıpkı 
Sokrates gibi kendi yolunu çizer görünmez duvarların ardında bile özgür kalmayı başarır.
Sofie’nin hikâyesi, aslında hepimizin hikâyesidir:
Bir gün bize sorulur, “Sen kimsin?”
Ve o soruya verdiğimiz her cevapla, yeniden doğarız.
Sofie, artık yalnızca bir hikâyenin kahramanı değil, kendi bilincinin yazarıdır.
Gerçek mi, düş mü olduğunu bilmeden, düşünmenin ışığında yürümeyi seçer. Çünkü anlam arayışı, bazen cevaptan daha değerlidir.
Her yeni fikir, onun kalbinde bir yankı bırakır. Aristoteles’in düzeni, 
René Descartes’in kuşkusu, 
Immanuel Kant’ın aklı, hepsi Sofie’nin ruhuna dokunur.
Ve o, yavaş yavaş anlar: İnsan, evrenin içinde küçücük bir varlık olsa da soru sorabildiği sürece sonsuzdur.
Sonunda Sofie, kendi “dünyasından” sıyrılıp sessizliğe karışır; belki bir rüzgârda, belki bir düşüncede yeniden doğar.
Onun hikâyesi, okurun zihninde sürer. Çünkü bir kez o soruyu duyan herkes “Sen kimsin?” artık eskisi gibi kalamaz.
Yaşam devam ederken, “sen kimsin” sorgusunu her zaman sorgulamam gerektiğini, yaşamın bir parçası olduğunu öğrendim bu kitapta..
Keyifli okumalar diliyorum…
Sokrates gibi kendi yolunu çizer görünmez duvarların ardında bile özgür kalmayı başarır.
Sofie’nin hikâyesi, aslında hepimizin hikâyesidir:
Bir gün bize sorulur, “Sen kimsin?”
Ve o soruya verdiğimiz her cevapla, yeniden doğarız.
Sofie, artık yalnızca bir hikâyenin kahramanı değil, kendi bilincinin yazarıdır.
Gerçek mi, düş mü olduğunu bilmeden, düşünmenin ışığında yürümeyi seçer. Çünkü anlam arayışı, bazen cevaptan daha değerlidir.
Her yeni fikir, onun kalbinde bir yankı bırakır. Aristoteles’in düzeni, René Descartes’in kuşkusu, Immanuel Kant’ın aklı, hepsi Sofie’nin ruhuna dokunur.
Ve o, yavaş yavaş anlar: İnsan, evrenin içinde küçücük bir varlık olsa da soru sorabildiği sürece sonsuzdur.
Sonunda Sofie, kendi “dünyasından” sıyrılıp sessizliğe karışır; belki bir rüzgârda, belki bir düşüncede yeniden doğar.
Onun hikâyesi, okurun zihninde sürer. Çünkü bir kez o soruyu duyan herkes “Sen kimsin?” artık eskisi gibi kalamaz.
Yaşam devam ederken, “sen kimsin” sorgusunu her zaman sorgulamam gerektiğini, yaşamın bir parçası olduğunu öğrendim bu kitapta..
Keyifli okumalar diliyorum…·
390 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.