Bu uzaklaşma kendine yabancılaşmadır. Marx’ın “emeğin yabancılaşması” kavramı gibi, burada da kişi kendi emeğine, hatta kendi varlığına yabancılaşır. Çünkü ne kadar koşarsa koşsun, sonuçta “yetememe” hissi baki kalır.
Kendini görmezden gelen kişiyi çevresindekiler de görmezden geliyor , kendi kıymetini bilmeyenin kıymetini en yakının olsa dahi bilemeyebiliyor . Hepimiz zaman zaman hissederiz bunu bence , hissetmeyen varsa çok şanslı .