Gönderi

Çocukluğumdan nefret ediyorum. Unutmaya çalışıyorum o yılları.
Sayfa 125 - Doğan Kitap, 1. Baskı, Ekim 2025.·Kitabı okudu
Alıntı
··
6 +1'leme
·
20,9bin Gösterim
61 Yorum
Hemde çok🥲 Sobada ısıttığım ellerimi,annemin yaptığı çikolatayı,(o dönem paramız yoktu alamazdı babam) Kardeşlerimle iç içe yattığım yer yatağını,bakkaldan alınca mutluktan öleceğim sandığım leblebi tozunu,mavi önlüğümü,arkadaşlarımdan sakladığım yırtık ayakkabımı. Hocam ağlattınız beni..
Her şey daha zordu ama daha güzeldi. Güzel hatırlamak yüzünüzde gülümseme olsun.
3 yanıtı göster
Ne kadar güzel bir hayatımız olursa olsun, başımız bir yandan hep geçmişe dönük...
Çocukluğumu özlemiyorum hatta nefret edenlerdenim bende ve her zaman hayatımın herhangi bir evresine dönmek isteseydim diye kendime sorduğumda cevabım her zaman hiçbir evresi olur..
Zamanın en bereketli olduğu zamanlardı o zamanlar ve herkes her şeye yetiyordu. Hiç kimsenin hiç bir şeyi yokken her şeyi vardı. Büyümek isteyip şimdi büyümeye pişman olunan zamanlardı.
En güvenli yıllardı...
En çok özlenen yıllar…Herşeyin daha masum olduğu zamanlar
Son masum zamanlar...
Reklam
Bu yorum görüntülenemiyor
Ben özlemiyorum hocam. Çocukluğumdan bana geriye kalan şeyler hep kötü şeyler ve tramvalar.
Çocukluk travmaları kolay aşılmıyor...
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.