Kuşlarla sohbetin şartları hakkında…1000Kitap
İlk okuyuşumun üzerinden takrîben 7 yıl sonra ikinci kez okumaya karar verdiğim 
Kuşlarla Sohbetin Şartları’ı bu sabah bitirdim.
Mustafa Kutlu: “Her kitabın bir kaderi vardır” der. Bu söze; bu kitabı 2019’da okuduğumda da inanıyordum, şimdi de inanıyorum. Bizim bu ya da falanca kitabı okumamızla kitabın kaderi ve o okuduğumuz kitaptan ne anladığımız, hissemize ne/neler düştü ya da kaç kez okuduk vs hepsi birbirine bağlı diye düşünürüm.
Eser hakkında konuşacak olursam:
Dünya gûlgulesinde gözümüzden kaçan, bakış açılarımızda kısmî yer bulan ya da bazılarımıza çok uzak ve bazılarımızın da hayat kadar önemsediği mevzularda 
Ahmet Murat ’ın kaleminden kısa ve öz denemelerden mürekkep…
‘Anadol’, ‘Niçin Kınadığımız Şey Başımıza Gelir?” vb. yazılar benim için hayat mesabesinde önem arz eden muhtevadaydı mesela… Cuma ve kandil farkındalığı bahsi önemli olmakla birlikte yeni pencereler açan yazılardı. Eserde yer alan denemeler, genel olarak toplumsal öneme haiz olsa da tasavvûfî bir yoğunluk ön planda kanaâtimce… Mağrib tekke ve mutasavvıflarından bahsetmesi, Filistin ve Balkan tekkelerini esas alan yazılar ve bu minvalde anekdotlar (mesela Yakınlık Dersleri vs) ve kitaba ismini veren yazının içeriği esere karşı temayül ve tahabbübümü ziyadeleştirdi.
Yazar her yazıda, okura yeni bir kapı aralamayı, okuyucunun ufkunun genişlemesini amaçlamış. 'Benim Dedem Şeyhti Sosyolojisi' ile ya da cuma ve kandil yazılarıyla neleri yitirdiğimizi ya da neleri geride bırakmak zorunda (!) kaldığımızı, acı bir şekilde kavratmanın yolunu bulmuş. Suçlayan, tahrik eden, yargılayan bir üslûp yerine, ‘eyvah’ dedirten bir usûlle yazmış yazılarını… Eserde en can alıcı noktalardan birini "İçlerimiz değişince dışlarımız da değişecek" zarfıyla vererek bizi tefekküre sevk ediyor. Eser iyiyi, güzeli, değerlerimizi, ahlâkî olanı anımsatıyor, yolun da bu olduğunu ‘inceden’ ama ‘incitmeden’ gösteriyor. Peygamber Efendimiz ﷺ’in ‘kıyamet kopsa dahi elimizdeki fidanı dikmemizi’ öğütleyen hadisiyle ölümün hakikatine uyandırmayı mündemiç bir formda sunuyor.
Bu kadar anlattıktan sonra; ‘tavsiyemdir, okuyun’ dememe gerek kaldı mı?
Kuşlarla Sohbetin Şartları’ı bu sabah bitirdim.
Mustafa Kutlu: “Her kitabın bir kaderi vardır” der. Bu söze; bu kitabı 2019’da okuduğumda da inanıyordum, şimdi de inanıyorum. Bizim bu ya da falanca kitabı okumamızla kitabın kaderi ve o okuduğumuz kitaptan ne anladığımız, hissemize ne/neler düştü ya da kaç kez okuduk vs hepsi birbirine bağlı diye düşünürüm.
Eser hakkında konuşacak olursam:
Dünya gûlgulesinde gözümüzden kaçan, bakış açılarımızda kısmî yer bulan ya da bazılarımıza çok uzak ve bazılarımızın da hayat kadar önemsediği mevzularda Ahmet Murat ’ın kaleminden kısa ve öz denemelerden mürekkep…
‘Anadol’, ‘Niçin Kınadığımız Şey Başımıza Gelir?” vb. yazılar benim için hayat mesabesinde önem arz eden muhtevadaydı mesela… Cuma ve kandil farkındalığı bahsi önemli olmakla birlikte yeni pencereler açan yazılardı. Eserde yer alan denemeler, genel olarak toplumsal öneme haiz olsa da tasavvûfî bir yoğunluk ön planda kanaâtimce… Mağrib tekke ve mutasavvıflarından bahsetmesi, Filistin ve Balkan tekkelerini esas alan yazılar ve bu minvalde anekdotlar (mesela Yakınlık Dersleri vs) ve kitaba ismini veren yazının içeriği esere karşı temayül ve tahabbübümü ziyadeleştirdi.
Yazar her yazıda, okura yeni bir kapı aralamayı, okuyucunun ufkunun genişlemesini amaçlamış. 'Benim Dedem Şeyhti Sosyolojisi' ile ya da cuma ve kandil yazılarıyla neleri yitirdiğimizi ya da neleri geride bırakmak zorunda (!) kaldığımızı, acı bir şekilde kavratmanın yolunu bulmuş. Suçlayan, tahrik eden, yargılayan bir üslûp yerine, ‘eyvah’ dedirten bir usûlle yazmış yazılarını… Eserde en can alıcı noktalardan birini "İçlerimiz değişince dışlarımız da değişecek" zarfıyla vererek bizi tefekküre sevk ediyor. Eser iyiyi, güzeli, değerlerimizi, ahlâkî olanı anımsatıyor, yolun da bu olduğunu ‘inceden’ ama ‘incitmeden’ gösteriyor. Peygamber Efendimiz ﷺ’in ‘kıyamet kopsa dahi elimizdeki fidanı dikmemizi’ öğütleyen hadisiyle ölümün hakikatine uyandırmayı mündemiç bir formda sunuyor.
Bu kadar anlattıktan sonra; ‘tavsiyemdir, okuyun’ dememe gerek kaldı mı?2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Mustafa Kutlu Bey’le bir türlü anlaşamadık kitaplarına ısınamadım. Belki bu benim için büyük bir eksiklik, bilemiyorum… Ama onun ‘Her kitabın bir kaderi vardır’ sözü beni gerçekten benden aldı. Sanırım Mustafa Kutlu’ya yeniden bir şans verme zamanı geliyor gibi hissettim.
İncelemesini yaptığınız kitabı ve yazarı ilk kez görüyorum. Kitabın ismi bana 
Mantık Al-Tayr’i anımsattı, bu yüzden okuma isteğim iyice arttı. Elbette bunda sizin incelemenizin etkisi de büyük. Kaleminize sağlık.
Mantık Al-Tayr’i anımsattı, bu yüzden okuma isteğim iyice arttı. Elbette bunda sizin incelemenizin etkisi de büyük. Kaleminize sağlık.
Hocam yanlış kitaptan başlamış olabilirsiniz. Bazı kitapları biraz durgun bir su gibidir. Dava, ideal, biraz daha mevcut durumları ifade eder.
Mesela böyle düşündürenler:
Bu Böyledir, Ya Tahammül ya Sefer, Sır, Hesap Günü vs…
Meseleye girmekte zorlanabilirsiniz ama bazı kitapları var ki; hemen sizi içeri alır. Kapıyı çalsanız, yani kitaba başlasanız kâfî… Bunlar da: “Uzun Hikâye, Nur, Kapıları Açmak, Rüzgârlı Pazar, İyiler Ölmez, Tirende Bir Keman, Tahir Sami Bey’in Özel Hayatı, Sevincini Bulmak, Tarla Kuşunun Sesi ve bence en güzeli, en doyulmazı Mavi Kuş…”
Bu eserlerle başlangıcı yaparsanız, diğer eserlerini de daha çok seversiniz kanısındayım.
Tâhir Ceyhun Yıldız Belirtmiş olduğunuz Mustafa Kutlu kitaplarının isimlerini not alıyorum. En kısa zamanda değerlendireceğim. Teşekkür ederim 🙏
“İçlerimiz değişince dışlarımız da değişecek…” çok güzel… Emeğinize sağlık hocam🌷Allah bizleri de dışımıza yansıyacak kadar içimizi değiştirebilmeye muvaffak kılsın…