Yıldızladığım bir Japon edebiyatı seçkisi~Japon Edebiyatı
Her geçen gün Japon edebiyatından yeni çevirilerle karşılaşıyoruz. Özellikle Dazai ve Akutagawa'nın birçok çevirisi bulunuyor, bu kitabın özelliği ise 
Ali Volkan Erdemir'in hiç çevrilmemiş hikâyelere yer vermesi ki tek kelimeyle "bayıldım" diyebilirim~
Kitabın içinde 
Osamu Dazai'nin dört hikâyesi var. Beklemek, Deniz, Aynı Yıldız ve Bahçe adlı hikayelerin ortak özelliği yine yarı otobiyografik eserlermiş gibi hissettirmesi diyebilirim. Sadece "Beklemek" hikayesinde anlatıcı yirmi yaşında bir kız ve bu hikâye de direkt 
Öğrenci Kız'ı hatırlattı bana. Onun dışında, özellikle "Bahçe" öyküsünde yazarın kendi düşüncelerine daldım. Dazai'nin kalemini özlediğini hisseden biri olarak özlem giderdiğim ve çok sevdiğim öykülerdi şahsen. o(^o^)o
Ryunosuke Akutagava'nın ise kitapta iki hikâyesi var. Bu hikâyelerin ortak özelliği Akutagawa'nın farklı kültürleri ve olağanüstülükleri ustalıkla bir mesaja bağlama şekliydi bence. "Sihir" öyküsünde Hint, "Komutan Kim"de ise Kore kültüründen efsaneler anlatılıyor ve özellikle ikinci hikâyenin sonunda verdiği "ulusların tarihi" ile ilgili ültimatom çok hoşuma gitti diyebilirim. Akutagawa Japon öykücülüğünün ustası olduğunu hissettiriyor, her seferinde hayran bırakıyor gerçekten~
Niimi Nankichi ve 
Tokuda Shusei'nin ise birer hikâyesi bulunuyor. Niimi'nin "Tilki Gon" hikâyesini pat diye bitirip şaşırtması, Tokuda'nın ise "Türk Kralın Dileği" hikâyesinde bizim coğrafyalara, Kral Midas'a uzanması ilgi çeken noktalardı bence. Bu kitap vesilesiyle ikisiyle de -özellikle 30 yaşında ölen Niimi'yle- tanışmış olmak mutlu etti.
Ali Volkan Erdemir hocaya böyle bir çalışma için çok teşekkür ederim, keyifli bir okumaydı benim için ♡
Ali Volkan Erdemir'in hiç çevrilmemiş hikâyelere yer vermesi ki tek kelimeyle "bayıldım" diyebilirim~
Kitabın içinde Osamu Dazai'nin dört hikâyesi var. Beklemek, Deniz, Aynı Yıldız ve Bahçe adlı hikayelerin ortak özelliği yine yarı otobiyografik eserlermiş gibi hissettirmesi diyebilirim. Sadece "Beklemek" hikayesinde anlatıcı yirmi yaşında bir kız ve bu hikâye de direkt Öğrenci Kız'ı hatırlattı bana. Onun dışında, özellikle "Bahçe" öyküsünde yazarın kendi düşüncelerine daldım. Dazai'nin kalemini özlediğini hisseden biri olarak özlem giderdiğim ve çok sevdiğim öykülerdi şahsen. o(^o^)o
Ryunosuke Akutagava'nın ise kitapta iki hikâyesi var. Bu hikâyelerin ortak özelliği Akutagawa'nın farklı kültürleri ve olağanüstülükleri ustalıkla bir mesaja bağlama şekliydi bence. "Sihir" öyküsünde Hint, "Komutan Kim"de ise Kore kültüründen efsaneler anlatılıyor ve özellikle ikinci hikâyenin sonunda verdiği "ulusların tarihi" ile ilgili ültimatom çok hoşuma gitti diyebilirim. Akutagawa Japon öykücülüğünün ustası olduğunu hissettiriyor, her seferinde hayran bırakıyor gerçekten~
Niimi Nankichi ve Tokuda Shusei'nin ise birer hikâyesi bulunuyor. Niimi'nin "Tilki Gon" hikâyesini pat diye bitirip şaşırtması, Tokuda'nın ise "Türk Kralın Dileği" hikâyesinde bizim coğrafyalara, Kral Midas'a uzanması ilgi çeken noktalardı bence. Bu kitap vesilesiyle ikisiyle de -özellikle 30 yaşında ölen Niimi'yle- tanışmış olmak mutlu etti.
Ali Volkan Erdemir hocaya böyle bir çalışma için çok teşekkür ederim, keyifli bir okumaydı benim için ♡·
173 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
