Bazı Aşklar Taşınamaz
Kamelyalı Kadın , Paris’in gözde “yosmalarından” biri olarak tanıtılan Marguerite Gautier ile ona delice bağlanan Armand Duval’ın hikâyesi etrafında kuruluyor. Romanın içinde “satılık kadın” olarak anılan
12 Yorum
Öne Çıkan Yorum
Bimiyorum sizde de olur mu? Benim için, bazı kitapların (veya filmlerin) zamanı vardır (içsel olarak), zamanı gelmemişse ona bir türlü sıra gelmez. Bu kitapta öyle. Çok uzun zamandır okuma listemde olup okuyamadıklarımdan. Bu inceleme yazınız bende hem merak uyandırdı hem de 'acaba okuyabilir miyim, okurken dayanabilir miyim' dedirtti.
Bende olur mu… fazlasıyla olur. Hatta bazı kitaplar yıllarca rafta bekler; dışarıdan “unutulmuş” görünür ama aslında içimde bir yer onların kapısını açacak o doğru anı kolluyordur. Kamelyalı Kadın da tam böyle bir kitap zaten. Zamanı gelmeden kendini okutmaz, duygusu ağır çünkü.
Dayanabilir miyim hissini de çok iyi anlıyorum. Okurken insanın içine sızan, sonra da uzun süre çıkmayan bir tarafı var. Ama o ağırlık kötü bir ağırlık değil; insanı biraz büyüten, biraz da kendi kırılgan tarafıyla yüzleştiren bir yerden geliyor.
Merak uyandırmasına sevindim, çekingenlik bırakmasına daha çok. Zamanı geldiğinde zaten kitap seni kendisi çağıracak. O an okuduğunda da eminim senden bir şey eksiltmeyecek, aksine bir şey tamamlayacak.
İncelemenizi büyük bir ilgiyle okudum. Kamelyalı Kadın üzerine çok şey yazıldı ama sizin anlatımınız hikayenin asıl ağırlığını ve insan tarafını çok net hissettirmiş. Ben kitabı okurken özellikle Armand’ın aşkını oldukça bencil bulmuştum kendi duygularının gölgesine saklanıp Marguerite’in taşıdığı yükleri görmekte zorlanan bir karakterdi benim için. Bu yüzden romandaki gerçek gücün, kırılganlığına rağmen dimdik duran Marguerite’te toplandığını düşünüyorum.
Emeğinize sağlık okurken yeniden romanın atmosferine büründüm.🙏
Kamelyalı Kadın üzerine çok şey yazılmamış olması daha şaşırtıcı olurdu açıkçası. Ben okurken hikâyenin gidişinden ya da karakterlerin neyi yapıp yapmadığından çok, romanın gerçekçiliği ve o gerçek duyguların altında kalma hâlinden kaldım. O yüzden karakterleri sürekli yargılayıp “şöyle yapsaydı, böyle olsaydı” noktasına da çok takılmadım. Hayat gibi okudum. Kendime benzettim. Benim de yapamadığım, eksik kaldığım çok şey var; herkes gibi.
Elbette karakterler hakkında bir fikrim oluştu ama bu fikir oldukça gri bir yerde duruyor. Birkaç kelimeyle özetlemek benim için pek mümkün değil.
Düşüncelerinizi ve yorumunuzu paylaştığınız için teşekkür ederim😊🙏. En kıymetlisi de dediğiniz gibi, romanın atmosferine yeniden dönebilmek. Bu kitap ara ara hatırlanmalı. Kamelyalı Kadın’la ilgili bir alıntıya, bir incelemeye denk geldiğimde her zaman durup okumak isteyeceğim kitaplardan biri benim için.
6 yanıtı göster
Nasıl güzel, dolu dolu bir inceleme 👏👏emek verilmiş her cümle icin Çok çok teşekkürler var olasın 🥰📚🙏 Alper Turgay
Önceki 2 yanıtı göster
Marguerite'nin ruhu uzun zaman boyunca peşimi bırakmadı diyebilirim. Hatta o kadar sarsıcıydı ki peşimi bırakmasını istedim...Bazı karakterler sizi o kadar etkiler ki onu artık içinizde taşırsınız. Marguriete gerçekten benim içimde ona yer ayırdığım değil, kendine yer ayırtan bir kadın oldu...Ve evet kırıldım, beni o kadar etkiledi ki yaşadıkları, ve tabiki gerçekliği sanki onun yaşadıklarını ben yaşamışım gibi hissettim. Ve incelemeniz...Kırgınlık üstüne kırgınlık oluyor muymuş? Olurmuş. Marguerite'den kaçtıkça yine ona yakalanıyorum🥲 Her yönden o kadar güzel ve yine kitapla eş bir etkiye sahip bir inceleme olmuş ki, okurken tekrar ve tekrar bu yaşanmışlıkların altında ezildim. Gerçekliği benim için bir ihtimaldi ama şimdi çok daha kesin gibi.🍂Elinize, emeğinize, kaleminize sağlık👏👏👏👏
Armand’ın benim ruhumu da uzun süre bırakmayacağını biliyorum. O yüzden sizi bu kadar iyi anladığımı anlatmam zor değil. Belki kelimeler yetmez ama şuna inanıyorum: siz o duygunun içinden geçtiğiniz için, incelemeyle bunu bağdaştırdığınızda beni de Armand'ın bırakmayacağını anlayacaksınız.
Güzel sözleriniz, düşünceleriniz ve bu içten takdiriniz için gerçekten çok teşekkür ederim😊🙏.
Ben bu hikâyeyi okurken bunun gerçek olduğuna o kadar ikna oldum ki; kitap bittiğinde araştırma ihtiyacı duymam tesadüf değildi. Yazarın hayatında buna benzer bir aşk olduğunu öğrendiğimde içimde yalnızca şu his vardı: “Evet, her şey doğruymuş.” ve evet yıkıcı olan hikaye daha yıkıcıydı...
Şimdi romanda Marguerite’e dönüp dönüp 
Manon Lescaut'a yapılan o atıflar, o sahneler bende başka bir merak uyandırıyor: Dumas o sahnelerde söyleyemediği şeyleri mi söyledi? . Bu aşk orada nasıl yaşandı, orada neler oldu… ya da aşk harici ne vardı? Onu da anlamak, pekiştirmek istiyorum. O gerçekçiliği en üst düzeye çekmek istiyorum.
2 yanıtı göster
Ön fragman gibi hissettirmesi çok güzel. Firdevs’i okumuş biri olarak Marguerite’yi daha farklı bir derinlikten anlayacağınıza eminim; benzerlikler kendiliğinden görünmeye başlıyor zaten. Okurken neler hissettireceğini merak ediyorum. Güzel sözleriniz için çok teşekkür ederim 🌸
1 yanıtı göster
Reklam
Önceki 4 yanıtı göster
@nrmn97 Profilinizde görüştüm bir liste… İlk ödülümü aldım sıradakilerini bekliyorum.😊
1 yanıtı göster
Kaleminize sağlık hocam muhteşem bir şekilde yazmışsınız bunun üstüne laf bile söylenmez en az kitap kadar etkili ve düşündürücü bir inceleme olmuş bunun üstü bir inceleme görür müyüm sanmıyorum :)
Bu kadar güçlü bir yorumun üzerine gerçekten ne diyebilirim bilmiyorum. Sadece teşekkür edip geçmek ya da birkaç cümleyle yorumu zayıflatmak istemem. Böyle bir karşılık almak benim için gerçekten çok kıymetli. Teşekkür ediyorum 😊🙏.
1 yanıtı göster
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.