Kız yutkundu ve mırıldandı:
- Niçin böylesin Ferit?
Sesi gözyaşlarıyla ıslaktı. Ferit de uzun bir tereddütten sonra, daha ziyade bir müdafaa ihtiyacı içinde sordu:
- Niçin bu ruju sürüyorsun? Dudaklarının kiraz olmasını isteyen sen değil misin?
Bende ondan başka bir şey yok mu?
- Ne gibi?
- Bende... Bir ruh yok mu?
Ferit bu sualin hizasına kadar zekâsının kamburu çıkmadan eğilemezdi. Ruh, ruh...
- Fakat sen ve bütün kadınlar, bize evvelâ ruhunuzu değil, bacağınızı gösteriyorsunuz.
- Ferit, rica ederim...
Sayfa 74
·
441 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.