Sahi, biz aslında neyi bekliyoruz?!1000Kitap
Merhabaa okur dostlarım, yine geldim! :) Ama ne gelmek. Şu an bu satırları yazarken bile içimde tarif edemediğim bir kıpırtı var. Hani bazı kitaplar vardır ya, bittiğinde kapağını şöyle bir kapatır, elinde kitapla öylece tavanı izlersin işte 
Oğuz Atay 'ın 
Korkuyu Beklerken 'i tam olarak buydu benim için. Resmen zihnimi yerinden oynattı, darmaduman etti beni!
Gerçekten muazzam bir anlatım, müthiş bir iç ses! Kitap sekiz öyküden oluşuyor ama her birinde sanki Oğuz Bey gelmiş, en gizli odalarımın anahtarını bulmuş da içeri girmiş gibi. O meşhur tutunamayanlar var ya, işte onlar burada kanlı canlı karşımızda. Kendini toplumdan soyutlamış, kendi korkularının içine hapsolmuş o insanların yalnızlığını okurken resmen boğazım düğüm düğüm oldu.
Sahi ya, dedim biz aslında neyi bekliyoruz bu hayatta?!
Kitapta bir yerde diyor ki; Beklenen geç geliyor; geldiği zaman da insan başka yerlerde oluyor. İşte tam bu hesap, biz hep bir şeyleri kaçırıyoruz sanki. Kitabın ismindeki o bekleyiş var ya...
Ahh, o kadar tanıdık ki! Bazen bir korkuyu beklemek, o korkunun kendisinden bile daha zormuş meğer. Atay, o muazzam ironisiyle bizi hem güldürüyor hem de bir saniye sonra kalbimize ince bir sızı bırakıyor. Hani o içimizdeki bitmek bilmeyen hesaplaşmalarımız vardır ya, Atay onu şöyle özetlemiş:
Kelimeler, kelimeler... Albayım, bazı anlamlara gelmiyor.
Vallahi Oğuz abi, ben tam da bıraktığın o karmaşanın ortasındayım! Neyse, çok uzatıp da işin büyüsünü bozmayayım şimdi. ;) Ama şunu söylemeden geçemem eğer ruhunuzun derinliklerine bir yolculuğa çıkmaya, kendinizle yüzleşmeye cesaretiniz varsa hemen edinin bu kitabı. Biraz sarsılacağız, biraz hüzünleneceğiz belki ama inanın buna değecek.
Okuyanlar hemen aşağıda toplansın, dertleşelim biraz! Henüz okumayanlar ise çok şey kaçırıyor, benden söylemesi. ;)
Kitapla ve sevgiyle kalın dostlar!
Oğuz Atay 'ın Korkuyu Beklerken 'i tam olarak buydu benim için. Resmen zihnimi yerinden oynattı, darmaduman etti beni!
Gerçekten muazzam bir anlatım, müthiş bir iç ses! Kitap sekiz öyküden oluşuyor ama her birinde sanki Oğuz Bey gelmiş, en gizli odalarımın anahtarını bulmuş da içeri girmiş gibi. O meşhur tutunamayanlar var ya, işte onlar burada kanlı canlı karşımızda. Kendini toplumdan soyutlamış, kendi korkularının içine hapsolmuş o insanların yalnızlığını okurken resmen boğazım düğüm düğüm oldu.
Sahi ya, dedim biz aslında neyi bekliyoruz bu hayatta?!
Kitapta bir yerde diyor ki; Beklenen geç geliyor; geldiği zaman da insan başka yerlerde oluyor. İşte tam bu hesap, biz hep bir şeyleri kaçırıyoruz sanki. Kitabın ismindeki o bekleyiş var ya...
Ahh, o kadar tanıdık ki! Bazen bir korkuyu beklemek, o korkunun kendisinden bile daha zormuş meğer. Atay, o muazzam ironisiyle bizi hem güldürüyor hem de bir saniye sonra kalbimize ince bir sızı bırakıyor. Hani o içimizdeki bitmek bilmeyen hesaplaşmalarımız vardır ya, Atay onu şöyle özetlemiş:
Kelimeler, kelimeler... Albayım, bazı anlamlara gelmiyor.
Vallahi Oğuz abi, ben tam da bıraktığın o karmaşanın ortasındayım! Neyse, çok uzatıp da işin büyüsünü bozmayayım şimdi. ;) Ama şunu söylemeden geçemem eğer ruhunuzun derinliklerine bir yolculuğa çıkmaya, kendinizle yüzleşmeye cesaretiniz varsa hemen edinin bu kitabı. Biraz sarsılacağız, biraz hüzünleneceğiz belki ama inanın buna değecek.
Okuyanlar hemen aşağıda toplansın, dertleşelim biraz! Henüz okumayanlar ise çok şey kaçırıyor, benden söylemesi. ;)
Kitapla ve sevgiyle kalın dostlar!·
3.747 Gösterim
8 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bir gün birisi yazdığım yazının gönderisine şöyle bir yazı yazdı;
"Sen bir Oğuz Atay da değilsin!"
Ben hiçbir zaman Oğuz Atay olma iddiasında bulunmadım ama onu okuduğumda ruhunda kendimle benzerlikler buldum. Kendiyle konuşmaları, değindiği konular..
Tutunamayan'lara elim varmıyor, gücüm yeter mi diye.
Bu kitap beni de sarsmıştı.
İnceleme güzel olmuş. Emeğine sağlık
Oğuz Atay yaşasaydı da bunun gibi bir çok eser daha okuyabilseydik. Müthiş bir eser ama ilk göz ağrım her zaman Tutunmayanlar:)
Kesinlikle katılıyorum, bıraktığı boşluk hiç dolmuyor. Tutunamayanlar'ın yeri zaten apayrı, o her zaman baş tacı. (:
