Ahmet Ümit ’in başkomiser nevzat ağzından anlattığı polisiye romanlarından en son okuduğum ve daha yeni bitirdiğim kitabı.
ali, zeynep, evgenia ve şefik gibi birçok karaktere artık alışmış, onları okurken tanıdık birine rastlamış gibi oluyorum.
yine yazarın akıcı, oldukça sade ve kolay okunan dili romanı hemencecik bitirmenizi sağlıyor. beni sıkmayan, olay anlatımının içine mis gibi yedirilerek verilen bazı bilgilere ise yine bayıldım. ülkedeki farklı inanışlar ve kökenlere bir kez daha şaşırmış ve bu çeşitliliğin düşündüğümden de fazla olduğu görmüş ve özellikle hristiyanlık konusunda da birçok bilgi edinmiş oldum.
romanda yine diğer romanlarında olduğu gibi son sayfalardaki çözülme anlarına kadar katilin herkes olabileceğini düşünüyorsunuz ve hatta çözülme anından önce hep katil ya da katiller bulundu sanıyorsunuz.
bu kitabın sonunda en çok can için üzüldüm. bence yaşadıklarından sonra yaptıkları için çok da suçlu sayılmaz. esas suçlularsa hem birçok kişinin vahşice ölümüne neden olmuş hem de görevlerinin onlara sağladığı ayrıcalıkları kendi çıkarları için kullanmış iğrenç insanlar.
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.