Görmeden Sevmek, Ölmeden BilmekŞiir
DÖNEMEÇ
Bir gündü, hava ılık
Ve cadde kalabalık....
Bir kadın sapıverdi önümden dönemece;
Yalnız bir endam gördüm, arkasından, ipince.
Ve görmeden sevdiğim, işte bu kadın dedim,
Çarpıldım, sendeledim.
Bir gündü mevsim bayat
Ve esnemekte hayat....
Dönemeçten bir tabut çıktı ve üç beş adam;
Yalnız bir ahenk sezdim, çerçevede bir endam.
Ve tabutta, incecik, o kadın var, anladım;
Bir köşede ağladım...
(1940)
Kitaba Dair Notlar:
#292311955
Sayfa 205 - Yapıkredi Yayınları, 2.Baskı, Ocak 2005
·
235 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.