Aşk çoğu zaman bir gürültüyle değil, sessizlikle biter. Bir gün kavga ederek değil; anlatmaktan vazgeçerek, anlaşılmamayı kabullenerek, beklerken yorularak…İlgi azalır, merak körelir. “Anlatayım” yerini “boş ver”e bırakır. Yan yana olunsa bile ruhlar uzaklaşır. Aşk genelde sevilmediği için değil,hissedilmediği için biter.
Ve insan en çok, bitenin aşk olduğunu fark ettiğinde üzülür;
çünkü o zamana kadar zaten çoktan bitmiştir.