Hayali bir evrende bir Konstantiniyye romanı
#okudumbitti
-Puslu Kıtalar Atlası
İhsan Oktay Anar
Ben nasıl bir kitap okudum ve şu an ne yazmalıyımetkisini o kadar hissettiren bir kitap.Yani daha önce kitapla ilgili olumsuz yorumların çokluğu mudur bilmem ama biraz önyargılıydım,ta ki kitabı okuduktan sonra keşke daha önce okusaydım dedirten bir kitap oldu. Yazarın dili,üslubu anlatım tekniği olayları birbirine bağlama şekli her haliyle mükemmel bir kitap okudum diyebilirim.
Tarihe fazlasıyla meraklı olmakla birlikte acaba kitap sadece bu konuda mi ilerleyecek diye düşünürken, işin sosyolojik taraflarına sürekli girift bir anlatım oluşturmak,ayrıca bunu da Osmanlıca kelimelerin yoğunluğuyla ve felsefik anlatım tekniğini de katarak yapmak her yazarın harcı değil bence. Kitapta ne ararsanız var; tarih,coğrafya,felsefe(Bu özellikle hoşuma giden tarafı oldu.) Hikaye,masal var da var yani. Zaten yazarın felsefe mezunu olduğunu öğrendikten sonra işin pozitifliği(yani kitaptan alınan doyum) fazlasıyla artarak devam etti bende diyebilirim. Biraz uzun tuttum burayı, kitabı çok beğendim ve bunları söylemek istedim.
17. yüzyıl İstanbul’unda (Konstantiniyye) geçen hikaye felsefe, düş, gerçeklik ve macerayı ustalıkla birbirine harmanlayarak bizlere sunuyor. Baş karakter Uzun İhsan Efendi'nin dünyayı gezmek yerine evinde uyuyup düşlerine dalarken bir dünya atlası hazırlamaya çalışmasıyla başlıyor. İhsan efendi burada hem "düşleyen" hem de "düşünen" kisi olarak karsimiza çıkıyor.Descartes der ki: "Düşünüyorum öyleyse varım" Uzun İhsan efendi ise "Dünya benim düşlediğim bir hayaldir" der. Eserin temel anlatısıni bu cümle oluşturur.
"Aç gözünü de düşlerden uyan ... Gülleri bülbülleri göremeyip gün boyu evde oturan bu adam dünyanın kendisini hiç görebilir mi?"
Puslu Kıtalar Atlası dediği bu kitabı oğlu Bünyamin'e miras bırakır. Fakat Bünyamin babasının hayallerinden ötesini düşünür ve bu yolculuğu bizzat deneyimlemek ister. Roman Bünyamin'in başından geçen fantastik ve tehlikeli olaylar silsilesini takip eder. Bünyamin bazen Osmanlı da ordunun savaştığı bir zamanda kendini lağımcılarla beraber tünel kazarken bulur,bazende İstanbul'un yeraltı dünyasının karanlık dehlizlerinde lonca teşkilatı altında oldukça sistemli ve donanımlı hırsızların dilencilerin,casuslarin, karanlık örgütlerin kol gezdiği bir dünya da bulur.
Osmanli ve yeraltı İstihbaratının başı Ebrehe ile tanışması onun icin bir dönüm noktası olur. Babasının verdiği kitaptaki kehanetler tek tek gerçekleşince son kehanet olan Mesih'in Konstantiniyye de ortaya çıkması ve yaşamın son bulması kehaneti için geri sayım başlar. Kitabı okurken sürekli hangisi düş hangisi gerçek? Bünyamin mi babasının düşüdür yoksa babası mı Bünyamin'in bir kurgusu mu sorusunu akıllara getirse de insanın o evrende kendi benliğini de sürekli yoklama ihtiyacı duyması kitabın en güzel noktası. Bu karanlık ve yeraltı dünyası yakın bir zamanda okuduğum 
Haruki Murakami 'nin 
Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonu adlı kitabını hatırlattı. Murakami okuyanlar bilir ki büyülü gerçekçilik anlatım tekniğinin ustalarindandir. Bu akımında postmodernizm den geldiğini düşünürsek yazar son dönemin en iyi postmodernist(modern karşıtı) yazarlarından biri olabilir.
-Uzun ihsan Efendi'nin dedigi gibi;Ben düşündüğüm için sizler varsınız çünkü, insanın düşlediği her şey var olurdu diye de bitireyim.
-Alıntılar
Yerinden kımıldamadan yeni kıtalar keşfetmenin peşindeydi.
Kaf dağına varamasan bile hiç olmasa evinden çıkıp kırlara açıl.
Sana karşı hissettiklerimi anlatmama imkan yok zaten.Bir duygu anlaşılmıyorsa,duygu değildir zaten.
Bu dünya da insanların korktuğu tek şey öğrenmekti.
Düşlere dokunmak mümkün olabilir mi.
Ateş dediğimiz güç nasıl ki odunla beslenirse, akıl danilgiyle beslenir.
"Gülleri ve bülbülleri göremeyip gün boyu evinde oturan adam dünyanın kendisini hiç görebilir mi?"
Not:Hayata karşı yol alırken pusulası hiç şaşmayanlardan olmak dileğiyle, keyifli okumalar..
İhsan Oktay Anar
Ben nasıl bir kitap okudum ve şu an ne yazmalıyımetkisini o kadar hissettiren bir kitap.Yani daha önce kitapla ilgili olumsuz yorumların çokluğu mudur bilmem ama biraz önyargılıydım,ta ki kitabı okuduktan sonra keşke daha önce okusaydım dedirten bir kitap oldu. Yazarın dili,üslubu anlatım tekniği olayları birbirine bağlama şekli her haliyle mükemmel bir kitap okudum diyebilirim.
Tarihe fazlasıyla meraklı olmakla birlikte acaba kitap sadece bu konuda mi ilerleyecek diye düşünürken, işin sosyolojik taraflarına sürekli girift bir anlatım oluşturmak,ayrıca bunu da Osmanlıca kelimelerin yoğunluğuyla ve felsefik anlatım tekniğini de katarak yapmak her yazarın harcı değil bence. Kitapta ne ararsanız var; tarih,coğrafya,felsefe(Bu özellikle hoşuma giden tarafı oldu.) Hikaye,masal var da var yani. Zaten yazarın felsefe mezunu olduğunu öğrendikten sonra işin pozitifliği(yani kitaptan alınan doyum) fazlasıyla artarak devam etti bende diyebilirim. Biraz uzun tuttum burayı, kitabı çok beğendim ve bunları söylemek istedim.
17. yüzyıl İstanbul’unda (Konstantiniyye) geçen hikaye felsefe, düş, gerçeklik ve macerayı ustalıkla birbirine harmanlayarak bizlere sunuyor. Baş karakter Uzun İhsan Efendi'nin dünyayı gezmek yerine evinde uyuyup düşlerine dalarken bir dünya atlası hazırlamaya çalışmasıyla başlıyor. İhsan efendi burada hem "düşleyen" hem de "düşünen" kisi olarak karsimiza çıkıyor.Descartes der ki: "Düşünüyorum öyleyse varım" Uzun İhsan efendi ise "Dünya benim düşlediğim bir hayaldir" der. Eserin temel anlatısıni bu cümle oluşturur.
"Aç gözünü de düşlerden uyan ... Gülleri bülbülleri göremeyip gün boyu evde oturan bu adam dünyanın kendisini hiç görebilir mi?"
Puslu Kıtalar Atlası dediği bu kitabı oğlu Bünyamin'e miras bırakır. Fakat Bünyamin babasının hayallerinden ötesini düşünür ve bu yolculuğu bizzat deneyimlemek ister. Roman Bünyamin'in başından geçen fantastik ve tehlikeli olaylar silsilesini takip eder. Bünyamin bazen Osmanlı da ordunun savaştığı bir zamanda kendini lağımcılarla beraber tünel kazarken bulur,bazende İstanbul'un yeraltı dünyasının karanlık dehlizlerinde lonca teşkilatı altında oldukça sistemli ve donanımlı hırsızların dilencilerin,casuslarin, karanlık örgütlerin kol gezdiği bir dünya da bulur.
Osmanli ve yeraltı İstihbaratının başı Ebrehe ile tanışması onun icin bir dönüm noktası olur. Babasının verdiği kitaptaki kehanetler tek tek gerçekleşince son kehanet olan Mesih'in Konstantiniyye de ortaya çıkması ve yaşamın son bulması kehaneti için geri sayım başlar. Kitabı okurken sürekli hangisi düş hangisi gerçek? Bünyamin mi babasının düşüdür yoksa babası mı Bünyamin'in bir kurgusu mu sorusunu akıllara getirse de insanın o evrende kendi benliğini de sürekli yoklama ihtiyacı duyması kitabın en güzel noktası. Bu karanlık ve yeraltı dünyası yakın bir zamanda okuduğum Haruki Murakami 'nin Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonu adlı kitabını hatırlattı. Murakami okuyanlar bilir ki büyülü gerçekçilik anlatım tekniğinin ustalarindandir. Bu akımında postmodernizm den geldiğini düşünürsek yazar son dönemin en iyi postmodernist(modern karşıtı) yazarlarından biri olabilir.
-Uzun ihsan Efendi'nin dedigi gibi;Ben düşündüğüm için sizler varsınız çünkü, insanın düşlediği her şey var olurdu diye de bitireyim.
-Alıntılar
Yerinden kımıldamadan yeni kıtalar keşfetmenin peşindeydi.
Kaf dağına varamasan bile hiç olmasa evinden çıkıp kırlara açıl.
Sana karşı hissettiklerimi anlatmama imkan yok zaten.Bir duygu anlaşılmıyorsa,duygu değildir zaten.
Bu dünya da insanların korktuğu tek şey öğrenmekti.
Düşlere dokunmak mümkün olabilir mi.
Ateş dediğimiz güç nasıl ki odunla beslenirse, akıl danilgiyle beslenir.
"Gülleri ve bülbülleri göremeyip gün boyu evinde oturan adam dünyanın kendisini hiç görebilir mi?"
Not:Hayata karşı yol alırken pusulası hiç şaşmayanlardan olmak dileğiyle, keyifli okumalar..·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.