Bazen insanın dili en kirli kelimeye kaçıyor ya, aslında anlatmak istediği şey kir değil, çaresizlik. Nasılsın sorusu o kadar basit ki, bazen kimse sormayınca kendini dünyadan silinmiş gibi hissediyorsun, sonra sen de kimseye soramaz hale geliyorsun, çünkü içindeki yorgunluk başkasına uzanmaya izin vermiyo. Hepimiz böyleyiz demek, sert bir itiraf ama içinde gizli bir yalnızlık çığlığı var, kimse iyi değilse kimse utanmasın diye. Belki de bütün mesele şu, biri çıkıp gerçekten sorsa, lafta değil, gözünü kaçırmadan, acele etmeden, o karanlık biraz dağılırdı. İnsanı bazen büyük sözler değil, bir tane sahici nasılsın toparlar.