Edebiyatın üç büyük devin hayat hikayesini Stefan Zweig ele almamış. Sadece kendi hisslerine göre yazarların okuduğu eserlerinden kendince bir inceleme yapmış. Anlayacağnız şekilde dedikodusunu yapmış diyebilirim,kişisel fikirlerini bu metinde okuyoruz.
Honore de Balzac , Charles Dickens ve Fyodor Dostoyevski hem gömüş hem de övmüş. Arada Alman edebiyatına laf sokmakta kaçınammış. Diğer okurların incelemelerini okudum gerçekten abartılmış. Almanlar bile Stefan Zweig abartılı bir yazar olarak bulmuyorlar.Bizde niye böyle oldu soru işareti? tabiki