Puslar İçindeŞiir
Şiir çoğu zaman içimdeki söylenmemiş duyguları,açığa çıkaran en gizemli ve aynı zamanda en belirgin yol.
Şair bunu öylesine naif dizelere dökmüş ki severek okudum.
Yurdumun inancını ,insanını,şehirlerini vatansever kimliğiyle kaleme almış.Ve kelimelerin arkasına saklanmadan gizli özne kullanmadan cesurca yazmış…
Arif Ay’ı yayınevi “yerinde duran bir şair” olarak tanımlıyor.
Çünkü şiirinin bir merkezi var.
Merkez ise şairin muhatap olduğu inancıdır.
O inanç,ona adaleti,özgürlüğü ve barışı sağlamayı öğütlemektedir.
Oysa diğer taraftan kıyıcılar,kenarlardan merkezlere doğru akmaktadırlar;
“kutsayın bizi;kurtarıcılarınızı kutsayın.
Kutsayın el etek öperek;
gölgenizi dürerek;
sapkın çığlıklarımızı sesiniz bilenerek;
koylarınızı yataklarınızı terk ederek;
binin trenlerimize, uçaklarımıza"
diye her yandan gelmektedirler
Şair, onların bu seslerini duymamaları için insanları şiirine çağırır ve anlatır insanlara:
“İnsanlar bakın kıyıcılar nasıl bağlıyorlar haberlerimizi,habercilerimizi;
konuşup bağıranlarımızı,vatansız haydutlara dönüştürüyorlar.
Bakın işte,bin bir surat olmuşlar;
yüzlerinin biri kara biri kızıl,biri sarı biri renksiz... Bakın kardeşlerim,onlar,boynunu kırmak, sütünü emmek,etini almak,derisini yüzmek için nasıl besleyip büyütüyorlar uygarlığı!
Fakat bir dudağı yerde bir dudağı gökte bu dev,bizi yiyip yutamayacaktır; bir kolu İstanbul'da,
bir kolu Maraş'ta,bir kolu İzmir'de,
bir kolu Filistin'de, Bosna'da, Çeçenya'da, Irak'ta olsa da ahtapotun;adaleti,özgürlüğü ve esenliği aramaya devam edeceğiz".
Arif Ay 
Puslar İçinde
Arif Ay Puslar İçinde·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.