En çok “Nuri banyoda” ve “Çöp” adlı hikayelerini sevdim. Arka arkaya Şermin Yaşar okumanın verdiği ve beklentim arttıkça yaşadığım bir düşüş oldu sanırım, diğer kitaplarında benzer konular, aynı isimler biraz sıktı beni gibi. Diğer kitaplarındaki hüznü bile keyifli anlatımı olan Şermin Yaşar’ı bu kitabıyla kalemini ciddi anlamda geliştirdiğini fark ettim çünkü Altı Harfli Bir Tatlı ve Söyleme Bilmesinler oldukça keyifliydi. Benim için içinde sadece iki hikaye vardı okumaya değer. Ama yinde de Şermin Yaşar kalemine saygımdan 8 puan verdim. Ama gerçek puanı “bence” 6-7 puan arası ama o iki hikaye beni gerçekten etkilediği için ki kısacık öyküyle böyle etkilemek ciddi bir başarı o yüzden “8”. Ama dediğim gibi diğer iki kitabın dimağımda bıraktığı o tadı bulamamanın verdiği hayalkırıklığı da olabilir.