Enerji dolu bir adamın burjuvazi tarafından yok edilişiEdebiyat
Ahhh, Jack London. Dünyaya gelmiş ve gitmiş güzel insanlardan biri. Cedric’in tabiriyle, ‘üzümlü kekim’.
Bitmesini istemediğim çok az kitap oldu. Bu roman da onlardan biriydi. Burjuva toplumunun ne kadar korkak, kalıplarının dışına çıkmadan, çıkmadığı gibi başkalarını da o kalının içine sokmaya çalışan, o kalıba girmeyeni de dışlayıp ötekileştiren lanet varlıklar olduğu gerçeğini zaten bildiğim halde yine de tokat gibi yüzüme çarptı London. Bir insan neden olmadığı biri gibi davranmak ister, hiçbir zaman anlayamadım. Toplumun sevgisini kazanmak için mi? Böyle davranınca insan daha mı mutlu oluyor? Olmaz olsun böyle sahte sevgiler…
Bir de fakir toplum var tabii. Onları daha çok seviyorum. Ama onların da kusurları var tabii. Zaten, kusursuz insan yoktur ki. Sokağa çıkıp; ‘ben kusursuzum.’ diyen biri olsa, eminim sokaktaki birinden bir tane sağ kroşe yer, oturur aşağıya. Bu fakir toplumun nesini seviyorsun derseniz; içtenliğini, enerjisini, yaşama azmini, bir şeyler başarma hırsını seviyorum. İşte bu tip insanlar daha uzun yaşar.
Kitap ile ilgili çok fazla söze gerek yok. Çünkü okurların neredeyse yüzde 80’inin eline alıp en azından bir kere okumuş olduğu bir kitap. Benim gibi aciz bir insan bu kitap hakkında ne diyebilir ki. Tek düşüncem şu oldu kitabı kapatınca. “Biz ne için yaşıyoruz? Ne için çabalıyoruz? Fakir olanlar mutlu bir hayat için çabalıyor. Bazılarımız zengin olmak için, çoluğuna çocuğuna güzel bir hayat bırakmak için çabalıyor. Peki; buna değiyor mu? Velev ki zengin olduk; ne olacak şimdi? Zengin olmak için harcadığın enerji şimdi yok oldu. Paran var; ama ne o parayı harcayacak zamanın, ne de enerjin var. Ömrün kısaldı. Dünya malı için ömrünü feda ettin. Sevmediğin işlerde çalıştın belki de; sırf daha fazla para kazanabilmek için. Çoğumuz sevmediğimiz işlerde kendimizi ziyan ediyoruz. Çoğumuz yeteneklerini fark edemeden bu dünyadan göçüp gidiyor. Yazık, çok yazık. Bakış açımızı değiştirip, kendimizi sevmeye başlamalı, sevdiğimiz şeyi yapıp şu kısacık ömrümüzü doyasıya yaşamalıyız. Tabii bunu söylüyorum ama; kendimde bunu yapacak cesareti bulabilecek miyim acaba?
Ruth’a çok sinirim bozuldu; kalıbının dışına bir türlü çıkamadığı için. Sevgisine öncelik vermediği için. Karşısındakine tasma takıp gezdirmeye çalıştığı için. Karşısındakini kendisi gibi bir kalıba sokmaya çalıştığı için. Ve maalesef ki Ruth gibi insanlar her yerdeler.
Benim gene çenem düştü. Normalde kısacık bir inceleme yazmayı planlıyordum ama yazdıkça yazasım geldi. Muhtemelen çoğu insan sıkılıp bu kadar yazıyı okumayacak, boşu boşuna kendimi yormuş oldum. Buraya kadar okuyan okur kardeşim; hakkını helal et, olur mu ?
Keyifli okumalar dilerim.
·
827 Gösterim
6 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Martini okuyupta pişman olanı hiç duymadım yıkılasıca kitap nasılda güzel hahaah...
Ruth kendi dünyasının adamı büyütüldüğü gibi, ama bazende kalıplardan dışarı çıkmak çok zor olabiliyor. Ruth da bu kalıbın dışarısına çıkamadı. Belki o da çıksa çook güzel bir çift olacaktı ya da Martin gibi aidiyetini kaybedecek nereye ait olduğunu unutacaktı. :))
Bunu söylemek istedim. Öyle içimden geldi.
Kadir Korkmaz evet hocam biraz öyle. Çünkü herkesin ruh hali ve bakış açısı farklı. Okur için yazılan cümleler değil, o cümleyi nasıl gördüğü esas olmuş oluyor.
Sonuna kadar okudum.Kalemine sağlık. Bu yazıyı kimsenin okumayacağını düşünebilirsin, ama belki de mesele okunmak değil, yazarken kafandaki karmaşayı bir düzene sokmak. Yani kendi okuma yolculuğunu başkalarına armağan etmiş oluyorsun.
Reklam
Maalesef ki Para her şeydir be memo, her kapıyı da açar o biten enerjinde yerine getirir ömür'ü kısaltsa bile o kısa hayaltı kaliteli yaşatır. Evet çenen yine düşmüş jdjdjdj samimi ve içten bi inceleme olmuş kalemine sağlık. Haa bu arada helal olsun
Bence bu yanlış bir düşünce. Tabii ki de saygı duyuyorum; yaşam şartları, hayatın bize taktığı çermeler, gelecek kaygısı… bunun gibi şeyler para olmadan aşılamıyor maalesef. Ama yine de insanın mutlu olması gerektiğine inanıyorum. Fakir olsa bile, bakış açısını değiştirip kendine mutlu olabilecek şeyler çıkartabileceğine inanıyorum. İnsan isterse mutlu olabilmeyi bile becerir bence. Haa bu arada; Allah razı olsun. 😇😂😂 gene çenem düştü ya skskssk