Ahmet ÜMİT’in okuduğum ikinci kitabı ilk okuduğuma göre dili daha akıcı ve betimlemeleri dozundaydı. Konusu itibarıyla sıkılmadan okunabilen kitabın içinde kısım kısım yapılan polis kötülemelerinden ve gerilla güzellemelerinden rahatsız oldum. Aslında dağ kadrosuna katılıp karınca incitemeyen insan varlığından bahsedilemesini tam bir safsata olarak değerlendiriyorum. Hatta kitapta şiddet içeren eylemlerin kısım kısım övülmesi rahatsız edici bir durumdu benim için. Olaylar ve konular yazarın dilinde amacından sapmış gibi görünüyordu. Beyoğlu'nun En Güzel AbisiAhmet Ümit