Ben şahidim Alev ablacım… İnsanlar uyurken sen uyanıktın. Herkes kendi derdindeyken sen başkalarının yarasını sarmaya çalışıyordun. Yardım etmek için nasıl koşturduğunu, nasıl kendini unuttuğunu gördüm. Sen sadece yardım göndermedin. Umut taşıdın. Görülmeyenleri gördün, duyulmayan sesleri duydun. Onlarla ağladın, onlarla aç kaldın, uykusuz geceleri paylaşırken kimseye yük olmadan güçlü kalmaya çalıştın. "Yetemiyorum, yetişemiyorum" dediğin anlarda bile birilerinin elini tutuyordun. “Buraya yardım gitmemiş” dediğim her anda, hiç düşünmeden “hemen ilgileniyorum” dedin. Saat kaçtı, yorgun muydun, önemli değildi. Gecenin bir vakti mama gönderdiğin bebek, mont yolladığın çocuk, çadır ulaştırdığın aile… Sayısını bilmediğimiz kadar çok insanın hayatına dokundun. Belki seni hiç tanımayacaklar. Belki adını bile bilmeyecekler. Ama onların yarınlarında sen varsın. Bir lokmalarında, bir sıcak battaniyelerinde, bir umutlarında sen varsın. “Doğum günümü bir daha hiç iyi hatırlayıp kutlayamayacağım” demiştin… Ama senin kalbin, emeğin, merhametin kutlanmaya değer.
İyi ki doğmuşsun Alev abla. İyi ki varsın. Seni çok seviyorum 🤍💐