tesadüflere inanır mısınız?
Sarılalım mı?
"Sarılanlar birlikte iyileşirler," diyor Mahir Ünsal Eriş, "Zamanınız varken sevdiklerinize sarılın. Çünkü boşluk kucaklanmıyor."
Yılların eskitemediği bir dostla, -ki dostluğun zaten yıllanmışı makbul- ilk günkü heyecanla konuşuyoruz. "Uzun zamandır okumuyoruz, ne okuyalım," dedik. 
Hamnet, dedi. Sonra bu dergiyi aldım elime, bir de ne göreyim, "Hamnet: Bir Sessiz Ağıt." "Hiçi hiçle cevaplamanın bir yolunu bulamazsın, değil mi?" Daha bu rastlantıyı atlatamadan bir de filmi çıktı karşıma, "Siz bu satırları okurken Oscar adayları kesinleşmiş olacak." O anın heyecanıyla hemen Oscar adayı filmleri arattım, vogue.com.tr/gundem/2026-osc... ve işte orada da Hamnet! Tesadüf mü diyeyim tevafuk mu? Nasıl okumam artık seni!
"Eğer zile basarsan ve kimse açmazsa kapıyı, ölmüş olabilirim."
Bir uygulama varmış "I'm Okay" diye. "Her gün bildirim geliyor, uygulamaya girip o kocaman yeşil düğmeye basıyorsun, ve uygulamaya iyiyim diyorsun. Eğer iki gün üst üste basmazsan seçtiğin birine otomatik e-posta gidiyor, bu kişi artık hayatta olmayabilir, diye." Okurken aklıma ilk şu geldi, "Ya bedenimiz diri, ruhumuz ölüyken basacak mıyız düğmeye?" Ölü bedenimizden ziyade ölü ruhumuzun ihtiyacı yok mu desteğe? youtube.com/shorts/w9BPew-3... 
Tarık Tufan misali, "Yaşarken bile yanında refakat edilmesi güç bir adam oldum. Ölürken kim refakat edebilir?"
Kimi sevsem sensin, hayret! diyen 
Attila İlhan'ı andırırcasına, kimi sevdiysem bu sayıda denk geldi! Hele eskilerden biri, en eskilerden. "Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim de bir ruhum bulunduğunu öğrettin," diyen Canım Sabahattin Ali... Ve Nermin Yıldırım, "Tamam, bugün hayat zordu ama gelecek güzel sürprizler vadediyordu. Böyle muhteşem bir göğün altında başka türlüsü mümkün olamazdı." İnanmak istedim, inanmaya ihtiyacım vardı. İnanmadan edemedim. Cem Davran, bu sayıda tanıdığım Hilal Serbes, "Halbuki aşk biraz toksiktir zaten!" Nasıl ya, toksik görünce kaçmıyor muyduk? Size inandıklarınızı sorgulatacak! Beyhan Budak, "İnsanlar belki de bugüne kadar en yalnız oldukları zamandalar." Haklı, hep haklı... Aylin Balboa, Sunay Akın, "İnsan ailesinde en fazla kime kızıyorsa en çok ona benziyor," diyen Candaş Tolga Işık, "Kalbimin orta yerine bir meteor taşı düşmüşçesine, dev bir boşluk var."
Hişt Hişt!
Öyle başlıyor yazısına Ayça Derin Karabulut,
Sait Faik Abasıyanık gibi... "Kafa dediğin eskir, ihtiyarlar, ölür bile insan ölmeden..." "Ortam çok gergin," diyor Radyocu Nihat Sırdar. Millet olarak çok gerginiz aslında. Fakat Allah kahretsin, insan anlatmak istiyor Albayım! instagram.com/reel/DG8j1LVSYG...
"Bir insana bir insan herhalde yeterdi.
Fakat o da olmayınca?"
Hastane günlerime denk gelen bir sayıydı.
Ne kadar iyi gelebilirse, o kadar iyi geldi.
Okumak da iyi geliyor vesselam, sarılmak gibi...
Hamnet, dedi. Sonra bu dergiyi aldım elime, bir de ne göreyim, "Hamnet: Bir Sessiz Ağıt." "Hiçi hiçle cevaplamanın bir yolunu bulamazsın, değil mi?" Daha bu rastlantıyı atlatamadan bir de filmi çıktı karşıma, "Siz bu satırları okurken Oscar adayları kesinleşmiş olacak." O anın heyecanıyla hemen Oscar adayı filmleri arattım, vogue.com.tr/gundem/2026-osc... ve işte orada da Hamnet! Tesadüf mü diyeyim tevafuk mu? Nasıl okumam artık seni!
"Eğer zile basarsan ve kimse açmazsa kapıyı, ölmüş olabilirim."
Bir uygulama varmış "I'm Okay" diye. "Her gün bildirim geliyor, uygulamaya girip o kocaman yeşil düğmeye basıyorsun, ve uygulamaya iyiyim diyorsun. Eğer iki gün üst üste basmazsan seçtiğin birine otomatik e-posta gidiyor, bu kişi artık hayatta olmayabilir, diye." Okurken aklıma ilk şu geldi, "Ya bedenimiz diri, ruhumuz ölüyken basacak mıyız düğmeye?" Ölü bedenimizden ziyade ölü ruhumuzun ihtiyacı yok mu desteğe? youtube.com/shorts/w9BPew-3... Tarık Tufan misali, "Yaşarken bile yanında refakat edilmesi güç bir adam oldum. Ölürken kim refakat edebilir?"
Kimi sevsem sensin, hayret! diyen Attila İlhan'ı andırırcasına, kimi sevdiysem bu sayıda denk geldi! Hele eskilerden biri, en eskilerden. "Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim de bir ruhum bulunduğunu öğrettin," diyen Canım Sabahattin Ali... Ve Nermin Yıldırım, "Tamam, bugün hayat zordu ama gelecek güzel sürprizler vadediyordu. Böyle muhteşem bir göğün altında başka türlüsü mümkün olamazdı." İnanmak istedim, inanmaya ihtiyacım vardı. İnanmadan edemedim. Cem Davran, bu sayıda tanıdığım Hilal Serbes, "Halbuki aşk biraz toksiktir zaten!" Nasıl ya, toksik görünce kaçmıyor muyduk? Size inandıklarınızı sorgulatacak! Beyhan Budak, "İnsanlar belki de bugüne kadar en yalnız oldukları zamandalar." Haklı, hep haklı... Aylin Balboa, Sunay Akın, "İnsan ailesinde en fazla kime kızıyorsa en çok ona benziyor," diyen Candaş Tolga Işık, "Kalbimin orta yerine bir meteor taşı düşmüşçesine, dev bir boşluk var."
Hişt Hişt!
Öyle başlıyor yazısına Ayça Derin Karabulut,
Sait Faik Abasıyanık gibi... "Kafa dediğin eskir, ihtiyarlar, ölür bile insan ölmeden..." "Ortam çok gergin," diyor Radyocu Nihat Sırdar. Millet olarak çok gerginiz aslında. Fakat Allah kahretsin, insan anlatmak istiyor Albayım! instagram.com/reel/DG8j1LVSYG...
"Bir insana bir insan herhalde yeterdi.
Fakat o da olmayınca?"
Hastane günlerime denk gelen bir sayıydı.
Ne kadar iyi gelebilirse, o kadar iyi geldi.
Okumak da iyi geliyor vesselam, sarılmak gibi...·
1.778 Gösterim
6 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
KafkaOkur ile Kafa dergisini her ay okumaya çalışıyorum. Yıllar sonra özlemle anacağımız dergiler.
Sevdiğim bir söz var "hiçbir karşılaşma tesadüf değildir"hayatımıza giren insanların bir amacı olduğuna inanırım.İyi kötü birşeyler katarlar bize kendimizde farketmedigimiz yanlarımızı görmemizi,cevabını bulamadığımız soruları cevaplamamızı sağlarlar
Öncelikle Allah şifa versin inşallah hocam. Gerçekten çok güzel bir inceleme olmuş, çok içten ve samimi. Kaleminize sağlık. He birde tevafuk 🌸
Öncelikle geçmiş olsun hocam..
Tesadüflere inanır mısınız diye sormuşsunuz, ben inanmam. Belki yanlışım, belki eksiğim lakin hangimizin her düşüncesi doğru ve tam ki? Zaten belli bir doğru olmadığı için düşüncelerimizi konuşuyor, bence diyoruz. Bence diyorum, efendim, bence tesadüf kelimesinin çıkışı tek tesadüftür. Çoğu zaman tesadüfün varlığına inanmıyorum. Her şey alın yazısı, kader. Öyle yaşanması gerektiği için yaşadım bazı şeyleri. Öyle olması gerektiği için seçtim, şartlar öyle gerektiği için, yolun sonu oraya çıktığı için ya da yol ayrımı kalmadığı için... Tesadüf değil, öyle gerekiyordu. Her şey vaktine esirdir, olması gereken olacaktır işte, dahası yok.
#280653696
Ya da bunu düşünmek, en ufak şeyden en büyük şeylere kadar tesadüfe inanmamak ve bir anlam aramak, daha kolaydır. Kaçış yeridir, çıkış noktasıdır, zihnimin sorularından ve sürekli düşünüp duracağı yaşanacak ihtimal hayatlardan saklanma mağarasıdır her şeyde bir anlam aramak. Bilmiyorum, ben insanım, her şeyi bilemem. Ama düşünürüm. Hep düşünürüm aslında, kendime işkence edercesine.. #289728933
Ama başka türlü istemezdim sanırım, düşünmemeyi istemezdim. Kendimi sorgulamamayı, kendimden hep emin olmayı ya da tek bir düşüncede kararlı kalmayı istemezdim. Ben de buna inanmadan edemedim :)
Bence de insanlar en yalnız oldukları zamandalar. Modern dünyanın ve teknolojinin eseri olan esir hayatlarımız... Onlar yalnızlar, biz yalnızız, hepimiz aslında topluca çekiyoruz bu yalnızlığı. Yalnızlık paylaşılmaz diyordu Özdemir Asaf, doğru da diyordu ama biz artık yalnızlığımızı da paylaşır olmadık mı? Bireyselleştik, içimize çekildik, yeraltımıza sığındık. Ama en çok da bunu yaparken aynılaştık. Farklı düşünen, başka gülen, yaşam mottosu kendine özgü olan kaldı mı? Çok az bence, nadir kişilikler. Ben kiminle arkadaş olsam aynı kişilerle tanışır oldum.. Aynı şeylere gülen, aynı konuları konuşan, gündemi değişmeyen aynısının tıpkısı insanlar. Şükrü Erbaş'ın bir aynalar pazarı ki, dediği yerdeyiz.
#292844708
Yine lafı uzattım.. İncelemelerinize inceleme yazıyormuş gibi oluyorum hocam kusura bakmayın lütfen, ama çok beğendiğimden yapıyorum bunu 🥹
Mikail Balcı Tesadüf mü, yoksa hayatın bizi fark etmeden aynı noktaya sürükleyen görünmez planı mı? Ben ikisinin arasındaki ince çizgiye inanırım.Reklam
