Payot'yu ötekilerden ayıran çok önemli bir yanı var. İradenin eğitimi konusunda ne iyimser ne de kötümser. Son derece gerçekçi, çözüm odaklı ve irade mekanizmasına yönelik güçlü bir gözlemci.
Değişimde kilit noktalardan birisi şu:
* düşünceler
* duygusal haller
* eylemler
Bu üçü daima birbirini etkiliyor, birbirine dönüşüyor. Sorun sadece birini değiştirmeye çalışmak. Üçünü koordine etmek ve üçünü de her ne olursa olsunlar bizim seçtiğimizi unutmamak gerekiyor. Eğer bu üçünü senkronize ederek eşzamanlı yavaş, düzenli, disiplinli ve sabırlı biçimde yönetemezsek benlik bütünlüğümüz parçalanıyor ve başarısız tutarsız oluyoruz. Kendimize yabancılaşıyoruz daha da çok. Etrafımızda ve kendi içimizde birçok acının kaynağı da bu dengesizlik hali değil midir? düşüncemiz başka, duygumuz başka ve eylemimiz bambaşka olduğu için ıstırap çekiyoruz.
Geçerliliğini yitirmiş bazı önerme ve önerileri de bulunsa, Jules Payot'un 1893 tarihli bu eseri halen fazlasıyla güncel ve fazlasıyla bizlere sesleniyor. Mutluluğun da gerçek çabanın da aslında kontrolde ve mücadelede saklı olduğunu dile getirirken, asıl sıkıcı hayatın kontrolsüz yaşanan hedonist bir hayat olduğuna dikkat çekiyor. Yapı itibariyle çağının öğrencilerine sesleniyor olsa da hayatın sürekli bir eğitim, sürekli bir gelişim içinde ilerlediğini düşünürsek her zaman okunabilecek ve her zaman bir şeyler alınacak bir kitap.
Jules Payot
Jules Payot
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.