Olmadı.
Olmamasına şaşırmadım da üzülmedim de.
Ama uyandım.
Beni,benimle aynı sınavlardan geçmemiş hiç kimsenin asla anlayamayacağına uyandım.”
“En iyisi susmak.
Susarak yaraların iyileşmesini beklemek.”
“Sen kimsesiz değilsin ki,sen yalnızsın dedim.
Kimsesizlik başka yalnızlık başka…”
“Varken nasıl yok olabilir insan.”
“Her şeye de bir kelam edecek değiliz ya.
Bazı şeylere de susulur.”
“Ne kadar yaşlanırsan yaşlan sen de herkes gibi yaşamak istiyorsun.
Ancak mezarda bitiyor hayat.
Mezara girmedikçe,göğsünün altındaki kalp attıkça sen de istiyorsun hayattan payını...”
Bir hikaye okur gibi okudum yazılan hayatları bazısı içime işledi bazısını şimden unuttum bile,insan en çok kendine yakın hayatları anlıyor içselleştiriyor dinliyor ya da anlamak istiyor…
Şermin Yaşar çok iyi bir anlatıcı;anlatımı bir hikayeyi ,yazıya ,cümleye döküşü hep çok başarılı ve onu okumayı hep çok sevmişimdir.
Anadolu insanını bilhassa büyüklerimizi öylesine sevgiyle ,saygıyla dinleyip ve bunu eserlerine çok güzel işliyor.
Şermin Yaşar diyince aklıma insan hayvana yaratılan herşeye olan sonsuz sevgisi geliyor ,yazdıklarında bunu daha çok hissediyorum
Şermin YaşarAltı Harfli Bir Tatlı