‘Burada garip şeyler oluyor’Hayata Dair
Yine bir 
Mustafa Kutlu kitabı yine yalın ayak duygular ve öyle dolaysız, doğrudan ve öyle doğruya doğru bir anlatım.
Yazarın kitapları (en azından benim aldığım ve okuduğum kitapları) ince ve hep hikaye… yani öyle laf kalabalığına gerek duymayan bir tarz. Yormadan, tadında, samimi içten bizden bir üslup… Ama doyuran, sorup sorgulatan, kapılar açan, bakışını ufkunu genişleten bir insicam.
Kitaba ve yazara yakışan şöyle güzelinden bir inceleme yazabilmeyi çok isterdim denedim de… üç dört beş mi belki altıncısı da olmadı yarım bıraktım. Çünkü hiçbiri yetmedi yetişmedi hislerime. İlginç bir şekilde dün gece başlayıp sabaha bitirdiğim kitabı gün içinde yaşadım ve dedim ki madem kitap az sayfada koca bir dünya hayatını özetledi sen de birkaç satırla uzun bir günü özetle. olduğu kadar..
Dedi ki; hayat neon ışıklarıyla, elini uzatsan eteklerine dokunacağını sandığın baleriniyle, biteviye dönen, dönerken çığlık çığlığa, ‘hanımeli, iğde kokuları saç, ter ve gecenin yıldızları’ ve tüm bu kargaşayla oyun ve eğlenceden ibaret bir lunapark gibidir. kalabalığın akışına kapılıp gittiğin hep yolunu kaybettiğin hatta kazançlarının yüke dönüştüğü bir yarış gibidir. Çıkış yolunu hep kaybedersin. 
Bu Böyledir eğlensen de yorgunluk baskın gelir kaçıp gitmek istersin. Çıkış yolunu bulamazken türlü yollara başvurursun, ya çıkışı ararken iyice kaybolur, ya hep daha çok yaklaştığına umutla arar durur, ya da kaybolduğun yolda sarhoşluğa tutunur ve ayılmadıkça hiç çıkamazsın girdiğin çıkmazdan.
Kimi çıkamayacağını kabullenip tadını çıkarır eğlencenin, kimi çıkamadığı açmazlarda saplanır kalır, kimi hep birileri gelsin de çıkarsın beni der bekler kıyıda köşede, kimi akıştan akışa savrulur durur…
Her şey geçicidir. Her şey tek celse… günün sonunda sana kalan yalnızca hislerdir. Yaşayabildiğin hisler…
Cebindeki pişmanlıkları saymazsak, kazançların yükünün yorgunluğunu bir de, yetemeyişleri, yetiremeyişleri, etrafına güç olmak için itiraf edemediğin güçsüzlüğü saymazsak bir de, korku ve paniğe karşı hep soğutmuşken kanını, hep koşturan yanımızla bırakmayıp kendimizi toparlanan tarafımızla, küçük bir yürekten duyduğumuz geçmiş olsuna tutunarak atlattığımız kısa kısa günlerden ibarettir hayat.
Bu Böyledir bile bile şevke gelirsin.
‘Atalım, vuralım, devirelim, kâm alalım dünyadan.’ der döner durursun.
Böyle devam eder bu deveran…
Hasılı tesiri kalıcı bir kitap Bu Böyledir
Yaşam bir gayret, koşturma ve umutla sürerken elde avuçta ne var dersiniz? kitabın kapağında tekrar tekrar yazıldığı gibi ~HİÇ~
Mustafa Kutlu kitabı yine yalın ayak duygular ve öyle dolaysız, doğrudan ve öyle doğruya doğru bir anlatım.
Yazarın kitapları (en azından benim aldığım ve okuduğum kitapları) ince ve hep hikaye… yani öyle laf kalabalığına gerek duymayan bir tarz. Yormadan, tadında, samimi içten bizden bir üslup… Ama doyuran, sorup sorgulatan, kapılar açan, bakışını ufkunu genişleten bir insicam.
Kitaba ve yazara yakışan şöyle güzelinden bir inceleme yazabilmeyi çok isterdim denedim de… üç dört beş mi belki altıncısı da olmadı yarım bıraktım. Çünkü hiçbiri yetmedi yetişmedi hislerime. İlginç bir şekilde dün gece başlayıp sabaha bitirdiğim kitabı gün içinde yaşadım ve dedim ki madem kitap az sayfada koca bir dünya hayatını özetledi sen de birkaç satırla uzun bir günü özetle. olduğu kadar..
Dedi ki; hayat neon ışıklarıyla, elini uzatsan eteklerine dokunacağını sandığın baleriniyle, biteviye dönen, dönerken çığlık çığlığa, ‘hanımeli, iğde kokuları saç, ter ve gecenin yıldızları’ ve tüm bu kargaşayla oyun ve eğlenceden ibaret bir lunapark gibidir. kalabalığın akışına kapılıp gittiğin hep yolunu kaybettiğin hatta kazançlarının yüke dönüştüğü bir yarış gibidir. Çıkış yolunu hep kaybedersin. Bu Böyledir eğlensen de yorgunluk baskın gelir kaçıp gitmek istersin. Çıkış yolunu bulamazken türlü yollara başvurursun, ya çıkışı ararken iyice kaybolur, ya hep daha çok yaklaştığına umutla arar durur, ya da kaybolduğun yolda sarhoşluğa tutunur ve ayılmadıkça hiç çıkamazsın girdiğin çıkmazdan.
Kimi çıkamayacağını kabullenip tadını çıkarır eğlencenin, kimi çıkamadığı açmazlarda saplanır kalır, kimi hep birileri gelsin de çıkarsın beni der bekler kıyıda köşede, kimi akıştan akışa savrulur durur…
Her şey geçicidir. Her şey tek celse… günün sonunda sana kalan yalnızca hislerdir. Yaşayabildiğin hisler…
Cebindeki pişmanlıkları saymazsak, kazançların yükünün yorgunluğunu bir de, yetemeyişleri, yetiremeyişleri, etrafına güç olmak için itiraf edemediğin güçsüzlüğü saymazsak bir de, korku ve paniğe karşı hep soğutmuşken kanını, hep koşturan yanımızla bırakmayıp kendimizi toparlanan tarafımızla, küçük bir yürekten duyduğumuz geçmiş olsuna tutunarak atlattığımız kısa kısa günlerden ibarettir hayat.
Bu Böyledir bile bile şevke gelirsin.
‘Atalım, vuralım, devirelim, kâm alalım dünyadan.’ der döner durursun.
Böyle devam eder bu deveran…
Hasılı tesiri kalıcı bir kitap Bu Böyledir
Yaşam bir gayret, koşturma ve umutla sürerken elde avuçta ne var dersiniz? kitabın kapağında tekrar tekrar yazıldığı gibi ~HİÇ~··
637 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Herşey ve her hal geçicidir ...
Yine inciler dizilmiş peşpeşe listeme aldım güzellik 💐 daim olsunnnn
Kevser
Gönderi Sahibi
ᥫ᭡ ÇaLıKuŞu ᥫ᭡ ︎︎ evet önceliğimiz Turgut özbenin aklını yolcu etmek 😬 gazamız mübarek olsun 😅
İki kere okudum.. Çok hoş bir inceleme olmuş.. 🌼 Sade ve hislere o şekilde temas ediyor. Her zaman sadeliğin içindeki ihtişam pırıltılarını keşfetmek büyüler beni.. ✨ Emeğinize sağlık efendim.. ✨😇🍀
Son paragrafa katılmıyorum. Yaptığımız her şey dünyadaki güzel ihtimalleri doğuruyor. Senin kelimelerin, hissiyatın davranışların bu dünyaya renk katıyor. Neon ışıklarının büyüleyici atmosferini ben bu duygularda buldum. Hiç lerde değil Heplerde buluşalım 😉
Kevser
Gönderi Sahibi
Hep en güzel renklerini yansıtsın yüzüne 💐 sağol gülüm hep güzelde buluşalım 🫂