Bilinmeyen Bir KadınEdebiyat
Stefan Zweig'a ait okuduğum ilk kitap...
Bu hikayenin içerisinde olsaydım evet, bilinmeyen kadına yakın bir kişi olsaydım galiba ona her zaman yol göstermeye çalışırdım. Eminim beni dinlemezdi, eminim her gün ağlardım. Engel olamıyorum diye...
Ellerim titrerken
Ben de bilinmeyen kadına bir mektup yazardım, eminim ki umursamazdı.
Aşkın bir tohum... Onu toprağa koy, üstünü kapat derdim. Sonra, sonra... Çiçek olsun, senin çiçeğin... Bırak bilmesin, derdim. Hatta sezmesin bile.
Ama kendini gömme toprağa, bunu sakın yapma!
O çiçek seni hep hatırlar, bilinmeyen kadın! O çiçek seni gördüğünde hemen tanır. İnanır mısın?
Sevgiyi sevmelisin, bilinmeyen kadın! Sevgiyi sevmelisin!
Kendini sevmelisin, aynaya baktığında kendini hatırlamalısın!
Bilinmeyen bir kadın...
Gelelim hikayemizin durumuna, duruşuna, biçimine...
Yazarın bir düşünceyi, acıyı küçük bir hikayede, bir mektupta çok derinden hissettirebilmesi, hakikaten takdir edilmeden geçilmemeli.
Başlangıcından itibaren hikaye sürükleyici ve merak uyandırıcıydı.
Ve yer yer gözlerim doldu. Sıkıntılı, duygulu haller içerisinde okudum.
Akıcı, açık bir dilinin de olduğunu belirteyim.
Açıkçası bilinmeyen kadının ailesi sonraki süreçte ne yaptı? Aklımda soru işaretleri var.
Onlar da mı unuttu yoksa?
Belki de...
Evet,
tek kişinin yaşadığı çaresiz bir aşk... Mutlak bir aşk... Adanmış bir aşk... Kadın, deyim yerindeyse hayatını adıyor. Ve maalesef R. nin ruhu dahi duymuyor. Kadın özellikle, ısrarla "bilemezsin" diyor.
Neden peki?
Ancak sezebilirsin!
Aklıma takılan şu ki bir yazar, nasıl hayata yüzeysel bakabilir? Nasıl için için düşünmez, dalıp dalıp gitmez. Kurulu bir oyuncak gibi yardıma ihtiyacı olan biri eğer kapısına gelirse bir görevmişçesine yardımını yapıyor ve bir daha asla aklının işi olmuyor. Neden bir kez olsun görmüyorsun yazar R. illaki karşına çıkıp bağırmak, haykırmak mı gerekiyor! Hissetmez misin, hiç düşünmez misin ey, sayın yazar R.! O gülleri hatırladığın kadar bilinmeyen kadını neden bilemedin?
İnanılmaz bir durum...
Ama bir o kadar hayattan, gerçek...
İnsan bazen gözünün önündekini hissedemez çünkü umrunda değildir, çünkü onun için her şey o an vardır sonra yoktur. Sonra yok olur. Bu bir ölümdür.
Bilinmeyen kadın, kaç kez öldün?
Bunun üzerine şu alıntıyı eklemeliyim,
"Ölüyor olmam acı verseydi sana, ölemezdim."
Buraya kadar okuduğunuz için çok teşekkür ederim.
Sağlıcakla kalın.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,6bin okunma
·
254 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İlk okuduğumda bu kitabı insanların birbirine karşı ne kadar görünmez olabileceğini fark etmiştim. Sen varsındır ama yoksundur hiçbir zaman onun için. Acın ona acı vermesin diye göstermezsin, gerçi göstersen de o acı çekmez bundan belki de. Hatırlıyorum da R. mektubu okuduktan sonra tek bir şeye bakmıştı, gül gelmemişti ona. Ve sonrasında hayatına devam etti. Bir de hikâyede yazardı öyle değil mi. Şu an okusam ondan daha çok nefret ederim galiba. Kendime yazar demek benim için neredeyse imkansız ancak biliyorum ki yazar denen şey her zaman farkındadır. Hayatı hisseder, etrafındakileri, acılarını, kaygılarını. Stewen Zweig en kısa yazan ama en etkili yazan bir yazardı. Bir kitabını okumuştum, diğerlerine göre daha uzun olan Acımak adında. Bulursanız eğer onu okumanızı öneririm. Bir insana yanlış bir şekilde acımanın ne kadar acımasızca olduğunu hissedeceksinizdir. İncelemende çok yerinde ve etkileyiciydi, şiirsel.
Sevim Su
Gönderi Sahibi
Bir düştü bin ittin tutmadın ellerinden.
Her köşe başından çıkıp gelmeni hayal ederken çıkmaz sokaklarda sürükledin onu.
...
Kızamamıştı bile sana acıyordu kalbi ama olsun diyordu canından çok sevmişti, canından geçebilecek kadar çok.
Kahraman Tazeoğlu
Sevim Su
Gönderi Sahibi
Hasara uğradım, evde yoktu, kapıda kaldım.
Eşiğine yattım, eşiklerde sabahladım.
Yaradanımız bence yaralamazdı.
Özgür iradeydi şeytanım.
Kolera- Matine Araları
Sanki bu hikayeden bir kesit gibi...
Ama bilinmeyen kadın, Yaratanımıza darıldı. R.ye hiçbir şekilde kızamadı. Kızdı ama kızamadı.😞
Sevim Su
Gönderi Sahibi
Seni hiçe sayanlar için titretmemelisin o kalbi.
...
Sen bilmezsen değerini, kim bilsin!
Kolera