Kendi yazdığım hikâyeden bir kısım:Alıntı
"Yüzünü... unutmaya başlıyorum. Zihnimdeki suretin her geçen gün daha da bulanıklaşıyor. Ama bazen, gökyüzünü izlerken üstümden bir kuş geçiveriyor ve bir anlığına tüm detaylarınla karşımda beliriyorsun. Sana yemin ederim ki o görüntüyü aklımdan silmemek için çok ama çok uğraşıyorum. Fakat o görüntü, üstümden geçiveren kuş gibi hemen kayboluyor.
Her şeye rağmen güzel gözlerini ve saçlarını hâlâ unutmadım. Sanırım görünüşüne dair hatırladığım sadece bu ikisinden ibaret. Ancak ruhuna ait unuttuğum tek bir parçan bile yok. Temiz ruhunun her bir güzelliği hâlâ aklımda.
Belki bir gün yeşilin en güzel tonunda olan gözlerini ve alev gibi ışık saçan saçlarını unuturum da o parlak ruhunun tek bir ayrıntısını bile unutmam."
10 Yorum
Bu nedir arkadaş??? Bu nasıl bir anlatım???!!!!!
Nefesim kesildi, o acıyı hissettim yüreğimde, kaybetmenin saydam rengini gördüm kelimelerinde. Kalemine sağlık 🥺🦋🌠
Reklam
Off. Çok haklı ve de etkileyici bir yazı olmuş. En önce sevdiği kişinin sureti gidiyor insanın zihninden ama kişiliği, sözleri ve ruhu her daim hatırında kalıyor. 💔
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.