Samimiyetin, içtenliğin ve o fıkır fıkır anlatımın gerçekten çok keyifli. Bu yazı da inceleme tadında, duygu yüklü harika bir paylaşım olmuş. Kitap incelemelerinin güzelliğine zaten alışmıştık ama bu seferki bambaşka bir etki bırakıyor. Ben de her zaman şu görüşü savunurum, önce kitap okunmalı, sonra filmi izlenmeli. Çünkü çoğu zaman filmler, kitabın derinliğinin yanında eksik kalır. Ama burada öyle olmadığını, tiyatro oyununun duyguyu ne kadar güçlü aktarabildiğini çok güzel göstermişsin. Emeğine, yüreğine sağlık. Anlaşılan o ki bu kitap kesinlikle alınıp okunacaklar listesine girdi bile.