Nic Sheff'ın bu trajik eseri sizi doğrudan o damarın içine, o zehirli kristalin yarattığı sahte cennetin ve gerçek cehennemin ortasına bırakır. Eğer babası David Sheff’in Beautiful Boy kitabını ya da o meşhur filmi biliyorsan, bu kitap madalyonun öteki yüzüdür; çok daha sert, çok daha kirli ve çok daha dürüst portresi. Nic, karşımıza ''temiz'' bir başarı öyküsü ile çıkmıyor; aksine her seferinde ayağa kalkmaya çalışırken nasıl daha sert düştüğünü, meth (kristal metamfetamin) denilen o iblisin bir insanın izzetinefisini, ailesini ve benliğini nasıl santim santim kemirdiğini anlatıyor.
Kitabın en sarsıcı damarlarından biri Nic'in Zelda ile olan o marazi, yıkıcı ve vahşi ilişkisi. Tabiri caizse ''çılgın aşk'' (amour fou) temasına benziyor ama çok daha kirli ve tehlikeli versiyonu. İki batan geminin birbirine tutunarak daha hızlı dibe çökmesi gibi...
Yazarın dili, bir bağımlının zihni gibi zaman zaman kesik, zaman zaman çok hızlı ve her an huzursuz. Uzun, ağdalı cümleler yok. Velev ki o anın yakıcılığı, o anın ihtiyacı ve o anın utancı var. Okurken o soğuk terlemeleri, gözyaşlarınız dolması, bitmek bilmeyen uykusuz geceler ve ''bir kez daha'' demenin o iğrenç tadını iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
Evet, birtakım mucize olaylar gerçekleşiyor bunlardan birkaçı da;
