Miguel de Unamuno’nun Sis'i, klasik anlatı kalıplarını kıran, hem düşünsel hem de edebi açıdan son derece özgün bir metin. İlk bakışta Augusto Perez’in aşk hikayesi gibi başlayan anlatı, kısa süre içinde kimlik, irade, kader ve varoluş üzerine sıra dışı bir sorgulamaya dönüşüyor.
Romanın en güçlü yanı, okuru sürekli şaşırtabilmesi. Unamuno, karakter ile yazar arasındaki sınırları bilinçli olarak bulanıklaştırıyor; kurmaca ile gerçeklik arasındaki çizgiyi ortadan kaldırıyor. Özellikle romanın ilerleyen bölümlerinde ortaya çıkan kırılmalar, dönemi düşünüldüğünde son derece cesur ve yenilikçi bir etki yaratıyor.
Anlatım hem akıcı hem de düşünsel olarak yoğun. Diyaloglar yalnızca olay ilerletmek için değil, fikir çatıştırmak için de kullanılıyor. Bu yüzden kitap, bir hikaye anlatırken aynı anda felsefi bir metin gibi de işliyor. Buna rağmen kuru ya da ağır bir tona düşmeden merak duygusunu korumayı başarıyor.
Sis, yalnızca iyi bir roman değil, roman sanatının sınırlarını sorgulayan güçlü bir eser. Hem biçimsel cesareti hem de varoluşçu derinliğiyle uzun süre akılda kalan, tekrar okunmayı hak eden bir klasik. Bugün bile taze ve şaşırtıcı hissettiren nadir kitaplardan biri.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.