Bu durum insanlığın önüne çıkan bir "badire" değil; kendi eliyle ortaya çıkardığı, gayet memnun yaşadığı veya 'sosyal uyumlanma' ihtiyacıyla kapılıp gittiği bir süreç. Orwell'ın Big Brother'ı iktidarın aktif rolü oynadığı, kitlelerin maruz kaldığı bir tahakküm biçimi idi; bu defa öyle değil, kitleler maruz kalan değil, bile isteye dahil olan pozisyonunda. Sosyal medya içeriklerini üreten bizzat kitlenin kendisi. Su içse görünür olma kaygısı taşıyan, popüler sosyal medya platformlarını kullanmayanı "anormal" gören bir insanlıktan söz ediyoruz. Günün anlam ve önemini "watsapp durumu" ya da "story" yapmayan, eş dostla oralardan bağ kurmayan kaç kişi kaldı şunun şurasında. "Makbul komşu", "makbul esnaf veya memur", "makbul akraba", "makbul eş", "makbul arkadaş" , vs vs .. olmanın yolu o popüler uygulamalardan geçiyor. "İşler böyle yürüyor." Kitleler iktidarları beslemeye teşne ise, iktidarlar niye geri dursun ki? Bu akıntıda sürüklenmeyen üç beş kişi mi? Eh, biz de "tuhaflar" olarak damgayı yeriz o kadar.
Bu süreci atlatmak gibi bir derdimiz filan yok insanlık olarak, atlatamayacağız da. Her şeyi tüketerek yaşıyoruz, ve böyle devam edeceğiz; tüketim nesnesi kıldığımız şeylerin -kendimiz dahil- sonunu getirene kadar.
Mysteron
@WickedGame
·Sosyal medya Platon'un mağara sahnesi gibi; daha da enteresanı, olmayan bir şeyi belki yalanı gerçekmiş gibi kurgulayıp sahneye, piyasaya sunuyorlar ve kitlelerce bu izlenip, takip edilip beğeniliyor. Kaynakça belirsiz, Orwell'ın televizyonu aslında big brother şu an telefon ekranlarına düştü; yeni çağın uyuşturucusu, kontrol edici mekanizması sosyal medya oldu.
·
231 Gösterim
1 Yorum
Bence geri dönülemeyecek bir noktadayız. Bazı şeylerin artık telafisi pek mümkün değil. Ve biz de nesnelerden farkı olmaksızın iliğimize kadar tüketileceğiz. Kişinin yaşamı boyunca tanık olduğu şeyleri paylaşma ihtiyacı ve görünür kılma arzusu da çok normal ve güzel de bence. Ama artık bu paylaşma ihtiyacı hatta anlaşılma ihtiyacı bile değil:) Sürekli büyüyen vahşi bir istek var; dişlerimizi ve tırnaklarımızı neye geçirebilirsek, ne kadarını ele geçirip ne kadarını sömürebilirsek… sonrası ise kaçınılmaz bir yabancılaşma.
Önceki 3 yanıtı göster
5 yanıtı göster
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.