“Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu. Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda. Bir çiçek büyütürdüm, varsın solsun sonunda. Bir omuz ısıtır dım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum. Ben eriyene dek, o eriyene dek, biz hiçleşip karışıncaya dek bu derin boşluğa, do kunurdum. Ama yok bir hayatım daha. Bir hayat daha yok.”
Sayfa 314 - Hep kitap
·
970 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
