Stefan Zweig’ın Korku'su, suçluluk duygusunun insan zihnini nasıl yavaş yavaş ele geçirdiğini son derece yoğun bir psikolojik gerilimle anlatan etkileyici bir metin.Stefan Zweig, burada büyük olaylardan çok, insanın kendi korkusuyla baş başa kaldığında nasıl çözülmeye başladığını gösteriyor.
Hikaye, evli bir kadının yaşadığı yasak ilişki sonrası şantajla karşı karşıya kalmasıyla başlıyor. Ancak romanın asıl gücü olaylarda değil, karakterin zihninde yaşanan dönüşümde yatıyor. Irene’in giderek büyüyen paniği, paranoyası ve suçluluk hissi, metnin her sayfasında biraz daha baskın hale geliyor. Zweig, karakterin ruh halini o kadar güçlü aktarıyor ki okur da bu gerilimin içine çekiliyor.
Anlatım oldukça akıcı ve temposu hiç düşmüyor. Kısa bir eser olmasına rağmen sürekli artan bir baskı hissi yaratıyor. Özellikle iç monologlar ve karakterin kendi korkusuyla yüzleştiği anlar, hikayenin en etkili bölümleri arasında.
Korku, insan psikolojisini merkezine alan, kısa ama yoğun bir anlatı. Zweig’in karakter çözümlemelerindeki ustalığını net biçimde hissettiren, gerilim, suçluluk ve vicdan duygusunu güçlü bir şekilde işleyen etkileyici bir eser.