Pi ise serinin son kitabı. Sanırım Çi'deki heyecan fırtınasından sonra Pi biraz daha az heyecanlı geliyor. Bunun da sebebi artık daha gerçekçi bir anlatım ve daha çok düşünmeye sevkeden konuların üzerinde duruluyor olması. (seriyi o kadar sevdim ki P'i ye vasat demeye dilim varmıyor) daha kalın olduğu için önce biraz sevindiğimi (heyecan uzun sürecek diye) sonrasında ise zaman zaman sıkıldığımı hissettiğimde daha az sayfada olabilirdi diye düşündüğümü hatırlıyorum.
Sonuç olarak yazar din, siyaset, sanat, bilim, aşk, sevgi,sadakat ve daha bir çok konuyu öylesine gerçekçi ve öylesine mükemmel harmanlayarak sunmuş ki...
Can Manay'ın tutkulu aşkında, özge'nin biz olma çabasında, Ada'nın kaybolmuşluğunda, Bilge'nin yalnızlığında, Duru'nun egosunda, Deniz'in farkındalığında, Göksel'in kimsesizliğinde ve Sadık'ın arafında...
Her birinde senden, benden, bizden birşeyler var aslında...
Akilah Azra Kohen