Katil, Şehit, Kraliçe, Deli1000Kitap
KEŞKE HİÇ OKUMASAYDIM!! tamam bu biraz abartı oldu ama kötü anlamda demiyorum, 
Kalpsiz'i keşke hiç okumasaydım çünkü o zaman hayatıma daha az hasarla devam edebilirdim (╥﹏╥)
Marissa Meyer'ın yazımına duyduğum güven ve ilgi çekici konusuyla bu kitap için beklentim yüksekti ve bu beklentimi de karşıladı. Konusu ise Harikalar Diyarı'nın acımasız Kupa Kraliçesi'nin geçmişini ve onu kötülüğe iten olayları ele alıyor.
Öncelikle kitabı kesinlikle öneriyorum!! ve okumak isteyenlere birkaç öneri daha eklemek istiyorum:
-Okumadan önce 
Alice Harikalar Diyarında'yı mutlaka okuyun, okuduysanız da bence reread yapın (göndermeleri daha iyi anlarsınız ve inanın bu çok keyifli)
-Okurken Melanie Martinez dinlemenizi öneriyorum (özellikle Cry Baby albümünü) atmosfer olarak çok uyumlular bence
Her neyse gelelim yorumuma
Ben kitabı kurgusal açıdan çok sevdim, Catherine ve Jest yavrularım... siz kavuşmayı hak ediyordunuz, benim için kafamda evli mutlu çocuklu ve pastane sahibisiniz ૮꒰˶ᵔ ᵕ ᵔ˶꒱ა
Favori karakterim Hapkacı oldu. (Jest'i ana karakter olarak sayıyorum yoksa o da favorim) Hapkacı sivri dilliydi ama kesinlikle haksız değildi. Cath ve Jest üzerine söylediği birçok şeye katılıyorum, bu umutsuz aşk vakasında kimin haklı olduğu kısmı biraz karışık... Ayrıca Alice Harikalar Diyarında gördüğümüz deli adamın bu kitapta delirmemek için çabalaması kalbimi paramparça etti (˚ ˃̣̣̥⌓˂̣̣̥ ) Cath ile son sahnesindeki sözlerine ağladım bile... (seniseviyorumhapkacı)
Gelelim Cath ve Jest'e... çok kalp kırıcı, yaralayıcı ve tutkulu bir aşktı. Kavuşabilmek için her yolu denediler, fakat zaten Cath'in kupa kraliçesi olacağını bilerek okumak tüm çabaların başarısız olacağını hatırlatıyordu.
Sanırım ben bu çift arasında Jest'i daha çok haklı buluyorum. (onunda amacını öğrenince şok oldum ama sana kızmıyorum Jestcim) Cath'e de çok üzüldüm, tek isteği aşık olup pastane açmaktı. (kamuspotu: genç kızların hayallerini yıkmayın!!!) Ancak Cath'in de hataları olduğunu düşünüyorum. Maskeli baloda ilk başlarda Jest'i baya yıkmıştı (eh o sahneye de ağladım) ikinci olarak ne olursa olsun o kapıdan geçmemeliydi. Ve son olarak intikam arayışı, Cath kendi kendini bitirdi.
Her şeye rağmen onca suçlunun olduğu bu hikayede Cath'e kızmam mümkün değil, o sadece bir genç kızdı ne de olsa.
Birazda diyarın işlenişine ve retelling açısından yorumumu söyleyeyim:
açıkçası ben bu kitapla birlikte harikalar diyarına daha çok merak ve ilgi duydum. Alice'in kitabında evreni tam olarak anlayamamıştım ancak diyar, modern bir dille çok daha açıklanılmış hisettim. (bu arada 
Aynanın İçinden okumadım dolayısıyla yorumum ilk kitaba ithafen)
Göndermeler ve bağlantılar çok iyi kurulmuştu, hepsine bayıldım. Yalancı kaplumbağa, düşes ve domuz bebeği, güller, kelle uçurma sözü, mary ann... Alice Harikalar Diyarında bahsedilen birçok şeyin nasıl olduğuna dair güzel sahneler ve göndermeler vardı.
Meyer her şeyi incelikle işlemiş. Özellikle favorim Kupa Kraliçesi'nin beyaz güllerden neden nefret ettiğini öğrenmemiz oldu. Öyle ki kitap bir retellingden ziyade sanki hikaye gerçekten böyleymiş ve 
Lewis Carroll'un bahsetmediği tarafları okumuşuz gibi hissettim.
Kitapla ilgili tek olumsuz eleştirim duygu ve sahne geçişlerine dair olacak. Açık bir şekilde bu kitabın dram unsuruna yer verdiği ortadaydı. İmkansız bir aşk, istenmediği hayata sürüklenmiş bir genç kız falan filan... yani muhtemelen sizi ağlatacak bir kitap. (beni ağlattı zaten)
Lakin kitapta ne kadar fazla yerde ağlasam bile bunlar bir damla yaşı veya göz dolmasını geçmedi. Ya da tam hüngür hüngür ağlayacaktım ki bir anda sahne değişti, yeterince içsel betimlemeye yer verilmedi.
Cath'in yaşadığı kayıpla verdiği ilk tepkiler, hisleri ve iç dünyasını çok daha okumak isterdim. Öyle üzücü bir sahneydi ki ancak yeterince işlenmediğinden duygular havada kaldı. (şahsi fikrim dramın daha çok işlenmesi yönündeydi) Yani bilemiyorum, hızlı geçilmiş gibi hissettirdi biraz.
Onun dışında gerçekten sevdiğim ve kalbimin acımasızca kırıldığı bir kitap oldu. Keşke okumasaydım desem de bana aldırmayın, iyi ki okumuşum. Daha ekleyecek bir şeyim var mıydı emin değilim ama sanırım yeterli.
Zaman ayırıp okuyan herkese teşekkürlerr, kendinize iyi bakıııın!!! <3
Kalpsiz'i keşke hiç okumasaydım çünkü o zaman hayatıma daha az hasarla devam edebilirdim (╥﹏╥)
Marissa Meyer'ın yazımına duyduğum güven ve ilgi çekici konusuyla bu kitap için beklentim yüksekti ve bu beklentimi de karşıladı. Konusu ise Harikalar Diyarı'nın acımasız Kupa Kraliçesi'nin geçmişini ve onu kötülüğe iten olayları ele alıyor.
Öncelikle kitabı kesinlikle öneriyorum!! ve okumak isteyenlere birkaç öneri daha eklemek istiyorum:
-Okumadan önce Alice Harikalar Diyarında'yı mutlaka okuyun, okuduysanız da bence reread yapın (göndermeleri daha iyi anlarsınız ve inanın bu çok keyifli)
-Okurken Melanie Martinez dinlemenizi öneriyorum (özellikle Cry Baby albümünü) atmosfer olarak çok uyumlular bence
Her neyse gelelim yorumuma
Ben kitabı kurgusal açıdan çok sevdim, Catherine ve Jest yavrularım... siz kavuşmayı hak ediyordunuz, benim için kafamda evli mutlu çocuklu ve pastane sahibisiniz ૮꒰˶ᵔ ᵕ ᵔ˶꒱ა
Favori karakterim Hapkacı oldu. (Jest'i ana karakter olarak sayıyorum yoksa o da favorim) Hapkacı sivri dilliydi ama kesinlikle haksız değildi. Cath ve Jest üzerine söylediği birçok şeye katılıyorum, bu umutsuz aşk vakasında kimin haklı olduğu kısmı biraz karışık... Ayrıca Alice Harikalar Diyarında gördüğümüz deli adamın bu kitapta delirmemek için çabalaması kalbimi paramparça etti (˚ ˃̣̣̥⌓˂̣̣̥ ) Cath ile son sahnesindeki sözlerine ağladım bile... (seniseviyorumhapkacı)
Gelelim Cath ve Jest'e... çok kalp kırıcı, yaralayıcı ve tutkulu bir aşktı. Kavuşabilmek için her yolu denediler, fakat zaten Cath'in kupa kraliçesi olacağını bilerek okumak tüm çabaların başarısız olacağını hatırlatıyordu.
Sanırım ben bu çift arasında Jest'i daha çok haklı buluyorum. (onunda amacını öğrenince şok oldum ama sana kızmıyorum Jestcim) Cath'e de çok üzüldüm, tek isteği aşık olup pastane açmaktı. (kamuspotu: genç kızların hayallerini yıkmayın!!!) Ancak Cath'in de hataları olduğunu düşünüyorum. Maskeli baloda ilk başlarda Jest'i baya yıkmıştı (eh o sahneye de ağladım) ikinci olarak ne olursa olsun o kapıdan geçmemeliydi. Ve son olarak intikam arayışı, Cath kendi kendini bitirdi.
Her şeye rağmen onca suçlunun olduğu bu hikayede Cath'e kızmam mümkün değil, o sadece bir genç kızdı ne de olsa.
Birazda diyarın işlenişine ve retelling açısından yorumumu söyleyeyim:
açıkçası ben bu kitapla birlikte harikalar diyarına daha çok merak ve ilgi duydum. Alice'in kitabında evreni tam olarak anlayamamıştım ancak diyar, modern bir dille çok daha açıklanılmış hisettim. (bu arada Aynanın İçinden okumadım dolayısıyla yorumum ilk kitaba ithafen)
Göndermeler ve bağlantılar çok iyi kurulmuştu, hepsine bayıldım. Yalancı kaplumbağa, düşes ve domuz bebeği, güller, kelle uçurma sözü, mary ann... Alice Harikalar Diyarında bahsedilen birçok şeyin nasıl olduğuna dair güzel sahneler ve göndermeler vardı.
Meyer her şeyi incelikle işlemiş. Özellikle favorim Kupa Kraliçesi'nin beyaz güllerden neden nefret ettiğini öğrenmemiz oldu. Öyle ki kitap bir retellingden ziyade sanki hikaye gerçekten böyleymiş ve Lewis Carroll'un bahsetmediği tarafları okumuşuz gibi hissettim.
Kitapla ilgili tek olumsuz eleştirim duygu ve sahne geçişlerine dair olacak. Açık bir şekilde bu kitabın dram unsuruna yer verdiği ortadaydı. İmkansız bir aşk, istenmediği hayata sürüklenmiş bir genç kız falan filan... yani muhtemelen sizi ağlatacak bir kitap. (beni ağlattı zaten)
Lakin kitapta ne kadar fazla yerde ağlasam bile bunlar bir damla yaşı veya göz dolmasını geçmedi. Ya da tam hüngür hüngür ağlayacaktım ki bir anda sahne değişti, yeterince içsel betimlemeye yer verilmedi.
Cath'in yaşadığı kayıpla verdiği ilk tepkiler, hisleri ve iç dünyasını çok daha okumak isterdim. Öyle üzücü bir sahneydi ki ancak yeterince işlenmediğinden duygular havada kaldı. (şahsi fikrim dramın daha çok işlenmesi yönündeydi) Yani bilemiyorum, hızlı geçilmiş gibi hissettirdi biraz.
Onun dışında gerçekten sevdiğim ve kalbimin acımasızca kırıldığı bir kitap oldu. Keşke okumasaydım desem de bana aldırmayın, iyi ki okumuşum. Daha ekleyecek bir şeyim var mıydı emin değilim ama sanırım yeterli.
Zaman ayırıp okuyan herkese teşekkürlerr, kendinize iyi bakıııın!!! <3·
517 Gösterim
11 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Beyaz gülleri kırmızıya boyayan kraliçe😭😭😭😭😭 onu cok sevşyorum cok uzgunum😭😭😭 ellerine sağlık çok güzel bir inceleme olmuş🫶🏻🫶🏻
Yazarın ilk kitabı olduğu için duygu değişimleri, betimleme gibi şeylerde daha acemi bence. Diğer kitaplarını okuyunca daha çok belli oluyor zaten
Reklam
