Akıl İle Yüreğin Çıkışı Olmayan Labirenti: Karmaşık Duygular
Stefan Zweig okumak, insanın kendi iç dünyasında tehlikeli bir yolculuğa çıkması demektir. 
Karmaşık Duygular, benim için sadece bir kitap değil, insan ruhunun en kuytu köşelerinde yapılmış bir otopsi oldu.
Kitap yedi farklı öyküden oluşuyor. Evet, karakterler, olaylar, mekanlar farklı ama hepsinin kesiştiği ortak bir payda var: İnsan olmanın getirdiği o muazzam çıkışsızlık hali. :(
Öyküleri okurken hep Aşkın Nur Yengi'nin o meşhur dizeleri dolandı dilime: ) :
"Kor gibi sıcak, yada sular gibi serin
Bir yanım karşı koyar, bir yanım ister...."
Stefan Zweig, tam olarak bu ikilemi anlatıyor işte. Aklın asla onaylamadığı, mantığın "dur" dediği yerde, yüreğin o aklı hiçe sayarak kendi bildiğini okuması...
#304864414 insanın bile, isteye kendi uçurumuna yürüyüşü bu.
Kitabı okurken zihnim ister istemez edebiyatın en derin dehlizlerine kaydı. İnsan pisikolojisinin en uç sınırlarında gezinebilen, ruhun o tekinsiz sınır hatlarını çizebilen en nadir yazarlardan birisi şüphesiz 
Fyodor Dostoyevski'dir. [Benim de en enn çok sevdiğim yazar. :)] İşte bu öykülerdeki karakterlerin marazi hallerinde, kendileriyle olan o acımasız savaşlarında hep Fyodor Dostoyevski'nin o ağır, sarsıcı gölgesini hissettim. Stefan Zweig'de tıpkı Fyodor Dostoyevski gibi karakterlerini acımadan uçurumun kenarına kadar getiriyor. Buna bir de 
Franz Kafka 'nın o boğucu çıkışsız dehlizleri ve 
Oğuz Atay 'ın tutunamayan, kendi zihninin içinde kaybolan o aydın yalnızlığı eklenince, okuma deneyimi benim için tam bir edebi şölene [ve aynı zamanda bir meydan okumaya :)] dönüştü. #304618697 feryatları, bu edebi akrabalığın en somut kanıtı.
Yalan yok; kitap beni inanılmaz yordu. :) Ama bu kötü bir yorgunluk değil. #304868656 :))
Karakterlerin o bitmek bilmeyen "kendini didikleme hali", kaderle ve gizli güçlerle boğuşmaktan yorulan kör ruhları bana da sirayet etti. İnsanlığın "iyi olma isteği" ve içindeki o karanlık, yıkıcı arzuların savaşı sayfalar boyu sürüyor. Stefan Zweig #304757743 derken aslında hepimizin sakladığı gizli yalnızlığı yüzümüze çarpıyor.
Sonuç olarak:
İnsan psikolojisinin en uç sınırlarında gezinmek, akıl ile kalbin o amansız savaşında yorulmayı göze almak istiyorsanız bu yedi öyküllük şaheseri mutlaka okuyun. Ama gardınızı alın. :) Çünkü Stefan Zweig sizi en beklemediğiniz yerinizden, kendi içinizden vuracak.
"Ateşli bir tutkunun karşısında aklın hükmü yoktur..."
#İyiOkumalar
Stefan Zweig okumak, insanın kendi iç dünyasında tehlikeli bir yolculuğa çıkması demektir. Karmaşık Duygular, benim için sadece bir kitap değil, insan ruhunun en kuytu köşelerinde yapılmış bir otopsi oldu.
Kitap yedi farklı öyküden oluşuyor. Evet, karakterler, olaylar, mekanlar farklı ama hepsinin kesiştiği ortak bir payda var: İnsan olmanın getirdiği o muazzam çıkışsızlık hali. :(
Öyküleri okurken hep Aşkın Nur Yengi'nin o meşhur dizeleri dolandı dilime: ) :
"Kor gibi sıcak, yada sular gibi serin
Bir yanım karşı koyar, bir yanım ister...."
Stefan Zweig, tam olarak bu ikilemi anlatıyor işte. Aklın asla onaylamadığı, mantığın "dur" dediği yerde, yüreğin o aklı hiçe sayarak kendi bildiğini okuması...
#304864414 insanın bile, isteye kendi uçurumuna yürüyüşü bu.
Kitabı okurken zihnim ister istemez edebiyatın en derin dehlizlerine kaydı. İnsan pisikolojisinin en uç sınırlarında gezinebilen, ruhun o tekinsiz sınır hatlarını çizebilen en nadir yazarlardan birisi şüphesiz Fyodor Dostoyevski'dir. [Benim de en enn çok sevdiğim yazar. :)] İşte bu öykülerdeki karakterlerin marazi hallerinde, kendileriyle olan o acımasız savaşlarında hep Fyodor Dostoyevski'nin o ağır, sarsıcı gölgesini hissettim. Stefan Zweig'de tıpkı Fyodor Dostoyevski gibi karakterlerini acımadan uçurumun kenarına kadar getiriyor. Buna bir de Franz Kafka 'nın o boğucu çıkışsız dehlizleri ve Oğuz Atay 'ın tutunamayan, kendi zihninin içinde kaybolan o aydın yalnızlığı eklenince, okuma deneyimi benim için tam bir edebi şölene [ve aynı zamanda bir meydan okumaya :)] dönüştü. #304618697 feryatları, bu edebi akrabalığın en somut kanıtı.
Yalan yok; kitap beni inanılmaz yordu. :) Ama bu kötü bir yorgunluk değil. #304868656 :))
Karakterlerin o bitmek bilmeyen "kendini didikleme hali", kaderle ve gizli güçlerle boğuşmaktan yorulan kör ruhları bana da sirayet etti. İnsanlığın "iyi olma isteği" ve içindeki o karanlık, yıkıcı arzuların savaşı sayfalar boyu sürüyor. Stefan Zweig #304757743 derken aslında hepimizin sakladığı gizli yalnızlığı yüzümüze çarpıyor.
Sonuç olarak:
İnsan psikolojisinin en uç sınırlarında gezinmek, akıl ile kalbin o amansız savaşında yorulmayı göze almak istiyorsanız bu yedi öyküllük şaheseri mutlaka okuyun. Ama gardınızı alın. :) Çünkü Stefan Zweig sizi en beklemediğiniz yerinizden, kendi içinizden vuracak.
"Ateşli bir tutkunun karşısında aklın hükmü yoktur..."
#İyiOkumalar·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.