Hikâye, İstanbul’un boğucu ortamından uzaklaşıp, üniversite eğitimi için Anadolu’nun sakin bir şehrine yerleşen Orkun’un etrafında dönüyor. Tek başına bir eve çıkan Orkun, çok geçmeden rüya ile gerçekliğin birbirine girdiği esrarengiz olaylar yaşamaya başlar. Bu süreçte hayatına iki önemli figür girer: Eğlenceli, her konuda bilgi sahibi, gizemli ama bir o kadar da yapmacıklıktan uzak ve samimi üslubuyla öne çıkan Faysal Ergişi ve Orkun'un önceki aşkının ihanetiyle tuz buz olmuş ve toparlamaya çalıştığı kalbini kaptıracağı Tomris. Orkun’un rüya ve gerçeklik algılarının birbirine karışmasına neden olan sanrılar, tanıdıklar ve tevafuklar Faysal ve Tomris’inkilerle de bir şekilde kesişmektedir.
Olayların merkezinde Kaşgarlı Mahmud’un yüzyıllardır kayıp olan eseri bulunmakta. Karakterlerimiz kendilerini bu kayıp kitabın ve onun getirdiği gizemlerin peşinde, adeta bir "bulma ve arama" serüveninde buluyorlar. Öyle ki hikâyenin bir aşk serüvenine dönüşmesini değil, kayıp kitabı arama odağında devam etmesini tercih eden yazar, okuru üzen, Orkun’u adeta yıkan bir izlek kurgulamış; Kılavuzun Pusulası’nın çizdiği rota bazı tasarruflara izin vermiyor adeta. Soyut bir bakış açısıyla şunu ifade etmek de mümkün; sevilen birini geri dönüşü olmayan bir şekilde kaybetmek metaforik olarak ulaşılamayan bir hakikati veya geç kalınmış bir sevgiyi, de temsil ediyor olabilir. Final kısmında karakterlerden birinin hapse girmesini de aynı bakış açısıyla; kişinin neden hapse girdiğinden çok bir bedel ödeme süreci olarak görmek mümkün.
Kitapta en özgün bulduğum husus, kapak sayfasındaki araç plakasının (60 TO 34) arayışın devam ettiği Anadolu şehrine vurgu yapması ve metaforik bir zorlamayla GO TO 34 olarak okunabilecek plakanın, arayışın aslında olayların başlangıç noktasına yani özüne yöneltilmesinin gerektiğini çağrıştırması oldu.
Roman boyunca rüya-gerçek, geçmiş-gelecek ve hayal-hakikat sınırları sürekli bulanık durumda. Okur da sık sık Orkun gibi "yaşananlar gerçekten oldu mu, yoksa sembolik bir yolculuk mu?" sorusuyla baş başa kalıyor.
Bu da romanın asıl hikâyesinin "kayıp kitabı aramak" değil, "kendini bulmak" olduğunu; kayıp kitap sembolünün kolay kolay bitmeyen bir arayışı temsil ettiğini düşündürüyor.
Bu bağlamda, romanın merkezinde bulunan "Kılavuzun Pusulası" da fiziksel bir mektup olmanın ötesinde bir vasiyet, rehberlik metni ve manevi miras işlevi görüyor gibi.
Hikâyedeki tarihsel kurgu içerisinde, kılavuzu kimin yazdığı sorusundan çok, kimin için yazıldığı sanki daha çok önemli.
Roman boyunca kılavuz figürünün mürşit, yol gösterici, gelenek, geçmişten gelen ses anlamlarını üstlenmesi, karakterlerin gerçek-hayâl arasındaki gel-gitleri birtakım benzerlikler itibariyle 
A'mak-ı Hayal, 
Puslu Kıtalar Atlası ve 
Saatleri Ayarlama Enstitüsü adlı eserleri akla getiriyor. Her ne kadar 
Kılavuzun Pusulası'nın kendine has özgün bir hikâyesi olsa da…
Kılavuzun Pusulası’nda mektup sanki bilgi vermekle kalmıyor; aynı zamanda kahramanın yönünü de belirliyor gibi: Aranan şeyin aslında sadece kayıp kitap olmadığı, doğru istikametin bulunması olduğu fikri ortaya çıkıyor burada. Bu durumu; pusulanın kitabı buldurmaktan çok, kitabı arayan kişiyi dönüştürdüğü şeklinde okumak mümkün. Final kısmında kitabın bulunmasının da hayal ve gerçek arası bir bulanıklıkta gerçekleşmesi bu düşünceyi güçlendiriyor.
Somut ve nesnel bir örüntü, sonuç ve ana fikre ulaşma arayışına girince, okurun ilk başta kurguda bazı boşluklar varmış gibi bir yanılgıya düşmesi kaçınılmaz oluyor. (İlk başta bana öyle oldu). Fakat semboller üzerinde biraz daha derinlikli bir değerlendirme yapıldığında; kitabın dehlizlerinde dolaştığı fikriyatın en az kurgusu kadar güçlü olduğunu söylemek sanırım hiç de yanlış olmaz.
Çoğunlukla düşündüren, izleğin önemli kırılma noktalarında gerçekle hayâl arasında gezintiye çıkaran, yer yer de hüzünlendiren bir okuma deneyimi oldu. Yazarın şimdiye kadar okumuş olduğum iki kitabından edindiğim izlenim; geleceğin önemli yazarları arasında yerini alacağını -naçizane- değerlendirdiğim sayın 
Oğuz Yılmaz'ı yazarlık yolculuğunun başlangıcında diyemesem de erken dönemlerinde tanımış olmanın bir şans, kitaplarını okumanın ise güzel birer deneyim olduğu yönünde...
A'mak-ı Hayal, Puslu Kıtalar Atlası ve Saatleri Ayarlama Enstitüsü adlı eserleri akla getiriyor. Her ne kadar Kılavuzun Pusulası'nın kendine has özgün bir hikâyesi olsa da…
Kılavuzun Pusulası’nda mektup sanki bilgi vermekle kalmıyor; aynı zamanda kahramanın yönünü de belirliyor gibi: Aranan şeyin aslında sadece kayıp kitap olmadığı, doğru istikametin bulunması olduğu fikri ortaya çıkıyor burada. Bu durumu; pusulanın kitabı buldurmaktan çok, kitabı arayan kişiyi dönüştürdüğü şeklinde okumak mümkün. Final kısmında kitabın bulunmasının da hayal ve gerçek arası bir bulanıklıkta gerçekleşmesi bu düşünceyi güçlendiriyor.
Somut ve nesnel bir örüntü, sonuç ve ana fikre ulaşma arayışına girince, okurun ilk başta kurguda bazı boşluklar varmış gibi bir yanılgıya düşmesi kaçınılmaz oluyor. (İlk başta bana öyle oldu). Fakat semboller üzerinde biraz daha derinlikli bir değerlendirme yapıldığında; kitabın dehlizlerinde dolaştığı fikriyatın en az kurgusu kadar güçlü olduğunu söylemek sanırım hiç de yanlış olmaz.
Çoğunlukla düşündüren, izleğin önemli kırılma noktalarında gerçekle hayâl arasında gezintiye çıkaran, yer yer de hüzünlendiren bir okuma deneyimi oldu. Yazarın şimdiye kadar okumuş olduğum iki kitabından edindiğim izlenim; geleceğin önemli yazarları arasında yerini alacağını -naçizane- değerlendirdiğim sayın Oğuz Yılmaz'ı yazarlık yolculuğunun başlangıcında diyemesem de erken dönemlerinde tanımış olmanın bir şans, kitaplarını okumanın ise güzel birer deneyim olduğu yönünde...
··
147 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
MURAT AYDIN
Gönderi Sahibi
Umarım haddimi aşmamışımdır. Sadece şahsi düşüncemi ifade etmeye çalıştım.
Oldukça dikkatli ve derinlikli bir inceleme olmuş. Özellikle romanın merkezindeki arayışı, kayıp bir kitabın peşinden gitmekten ziyade insanın kendi hakikatini bulma çabası olarak yorumlamanız çok anlamlı. Kapaktaki plaka detayına ilişkin tespitiniz de oldukça özgün. Kitabın sembolik yönlerini görünür kılan, düşündüren ve okuma isteği uyandıran güzel bir değerlendirme olmuş. Kaleminize sağlık Murat Bey ☺️
MURAT AYDIN
Gönderi Sahibi
Çok teşekkür ederim. Beğendiğinize çok sevindim. Elimden geldiğince emeğinizin ve eserinizin hakkını teslim etmeye çalıştım. Sürçü lisân ettiysem affola.
Harika bir inceleme olmuş. Kitabı okuyan birisi olarak spoiler vermeden bu kadar detaylı bir anlatım yapabilmenizi kutluyorum.👏 
Oğuz Yılmaz hocamında yeniden kalemine sağlık 😊👏
Oğuz Yılmaz hocamında yeniden kalemine sağlık 😊👏MURAT AYDIN
Gönderi Sahibi
Çok teşekkür ederim Yeliz hanım. 🙏 Az da olsa spoiler vermiş olabilirim ama dozunda tutmaya çalıştım. Esenlikler dilerim. Sağlıcakla kalınız. 🌿