Dünyalara açılan, yeni yaşamlardır yolculuklar. (Syf. 66)
Otobüsteyim. Yaşamımın son beş yılını geçirdiğim kente doğru gidiyorum. Bu defa kısa süreli bir ziyaret olacak. Bu yüzden keyifliyim. Yanımda Tezer var, bir de Ferit Edgü. Çünkü ikisinin birbirini çok özlediğini ve ben onlara bakmazken çantamda sohbet edip özlem giderdiklerine inanıyorum. Mümkün müdür böylesi? Neden olmasın ki? İnsan bile yürüyen ölü değil midir bazen? Ölüler niye konuşamasın? Hep böyleydin sen de zaten. Okuduğun her kitabın havasına girer, duygusunu içinde hissedersin. Kitap okumak senin için olağan bir eylemden çok kendini bulma biçimidir çünkü. Yazarlarını seversin, özlersin, sohbet edersin onlarla. Peşlerine düşer onların sevdiği yazarları da okursun. Mektuplarını okursun, sırf daha iyi tanıyabilmek için. Bazen olur rüyalarında konuşursun onlarla. Anlatmak istediğin ne çok şey varmış meğer. Gerçekten rüya mı; kitaplığına bakıp daldığın hayaller mi? Bilemezsin.
Kendi yazarlarının peşine düşüp hayatını sorguladığı bir yolculuğa çıkan Tezer'in ruh halindeyim şimdi. 'Herhangi bir temmuz gününün anılarını bölüştüğüm bu Tezer ne denli dost.' (Syf. 59) Onunla yürüyorum geçtiği kentlerde. Onunla yaşıyorum yaşanacak ne varsa. Uzun süredir elime alamadığım kalemimi bile onun hatrına alıyorum elime yeniden. Üstelik böyle bir valiz taşıdığı için Kafka'dan ve tüm kahramanlarından utandığı 4 tekerlekli, kendi kendine giden bir valiz taşıyorum koltuğumun altında. Ama ben onu caddeye fırlatıp atmak istemiyorum; onsuz yapamam çünkü. Ne umutlar, ne anılar taşıyorum ben o valizle yıllardır. Hep kitap dolu oluyor çünkü içi. En sevdiklerim, sevemediklerim, nice yazar gidip geldi bu yollarda o valiz sayesinde.
Nereye gitse yeryüzünde en yabancısı olduğu topraklar olan kendi memleketinin insanlarını yanında taşıyan Tezer. İnsan olmak biraz da bu değil mi?
Ne hüzünlü ne de mutlu olan sevgili Tezer ile Yaşamın Ucuna doğru bir Yolculuk'tayım. Belki de ilk düşündüğü isim gibi; Bir İntiharın İzinde... Kendi intiharı değil belki ama o tohumlar ilk ne zaman atıldı onu da bilmiyoruz ki. Seni anlayabilmek için daha çok okuyacağım, sadece seni değil, sana yakın kim varsa; sevdiğin sevmediğin kim varsa okuyacağım. Senin Kafka'yı, Pavese'i, Svevo'yu anlamak istediğin gibi ben de seni anlamak istiyorum çünkü.
··
91 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
ben de çocukluğun soğuk geceleri ni otobüste okumuştum. Sanırım Tezer otobüste okununca bir farklı his bırakıyor. Bu kitabı okumadım ama adı gibi bir yolculuk içeriyor sanırım. Yolculuktayken yolculuk okumak şahane olur. Tezer ablam da öyle şahane hani.
Eline sağlık :)
Daha çok yazman lazım. Çünkü bir kitap bence hem öyle senin içine tam oturuyor hem de başkaları neden bu kitapları okumalı onu anliyor insan. Bir kitabı sırf okumak için mi okumak yoksa onu yaşamak, zenginleşmek için mi okumak gerekirin cevabı var her satırında . Şahanesin:)
Meltek
Gönderi Sahibi
Hele bi yapraklar dökülmeye başlasın o zaman gör, yazacağım tabii :) Şaka bir yana Don Quijote'a fena sardım bu ara. Zaten kısıtlı olan zamanımda yalnızca onunla muhattap oluyorum, o yüzden de yeni kitaplara daha baya var gibi görünüyor :))