Kitapçıdan aldım bir tane eve geldim bin tane. Bereketle açılıyor kitabın sayfaları önümde. Neden böyle söylüyorum ? Çünkü öyle hissettiriyor kitap. Barış Bıçakçı yine pişman etmedi beni. İlk sayfalarda anlayamadım tam olarak kurguyu. Kitabın kahramanı kim ? İsimler birbirine karıştı tam oturtamadım. Anlamamaya her insanın farklı bir tepkisi vardır. Ben öfkelenirim genelde. Yinede okudum daha başındaydım çünkü. Ve bu adamın kitapları her zaman insana ilham veren cümlelerle doludur.. Başta anlamamış olmama rağmen bu cümleler yüzünden bırakamadım.
Bir kaç sayfa sonra anladım olayı. Vay be akıllıca dedim :) Söylediklerimle Barış Bıçakçı’nın sırrını ele vermekte istemiyorum aslında. Yani bunu okuyanın kendi çözmesi büyük bir haz veriyor. Kimseyi bundan mahrum bırakmak istemem. Bir bulmaca çözerken ya da karmaşık bir şeyi çözerken duyduğunuz o, aferin bana hissi. Rengarenk bir yaylı oyuncağa benziyor kitap. (Bu yaylı oyuncağın başka ismi var mı bilmiyorum. 90’ların oyuncağıydı. Başka ismini bilen varsa bana da söylesin.)Yani aynı bütün içinde kıvrımlarla devam eden farklı renkler. Ama aynı bütün. Böyle bir kitap beklemediğim için belki de beni bu kadar heyecanlandırdı çözünce.
Birbirini durmadan teğet geçen bir sürü insan. Hepsi kendi hikayelerinin baş kahramanı. Bu kadar kısa bir kitaba bu kadar çok hikaye sığdırmak ustalık olsa gerek. Hemde o hayatları öyle bir yerinden yakalamış ki gözü hiç arkada kalmıyor insanın. En can alıcı noktasından o hayatın özeti sayılacak bir yerden yakalamış. Hepsini. Ve hiç tekrara düşmeden sıkmadan. Bunu yapabilmesi de ayrı bir güzellik.
Kitaba başlıyorsunuz. Kafanız karışıyor. Sonra anlamaya başlıyorsunuz. Çözmeye. Ve bir sürü insanın hayatına bakıp geçiyorsunuz. Ve sonunda başladığınız noktaya ustalıkla geri getiriyor sizi Barış Bıçakçı. Bir geziye çıkarıyor bizi ve aldığı yere geri bırakıyor. Bu kadarını söylememde sakınca yok diye düşünüyorum. Çok daha fazlasını yapabilirdi bu kitapta eminim. Daha çarpıcı okuyucuyu neye uğradığını şaşırtan, afallatan bir kitap olabilirdi. Ama nazikçe göstermiş ustalığını. Daha sonraki kitaplarında böyle çarpıcı olabileceğini düşünmek beni inanılmaz heyecanlandırıyor.
Daha önceki incelemelerde de söylemiştim, Onur Ünlü’ye benzeyen bir kafa yapısı var. Tarzları benziyor. Ama yine de ikisinin verdiği haz ayrı. Bu adamlar absürdü normalleştiriyor. Hiç gözüne batmadan ikna edilmeye gerek duymadan ne yazsalar büyük bir zevkle okuyorsun, izliyorusun. Bu kitabında absürt olaylar olmasa da bu yönünü es geçmek istemedim yazarımızın. Barış Bıçakçı’nın gerçek üstü dünyasını sizde seveceksiniz. Kitapla kalın.
··
1.953 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İpek hanım kitap beklentilerimi fazlasıyla karşıladı. Farklı bir tarz, farklı bir kurgu, tespitler, tahliller ve tüm bu kalabalığı birbirine bağlayan harika ifadeler var. Alıp kitabın tamamını alıntı olarak paylaşsanız sırıtmaz:) Çalakalem değil, damıtılarak eklenmiş kitaba cümleler... Sizin de dediğiniz gibi, ilham verici!
Kitapla buluşmama vesile olduğunuz için tekrar teşekkür ederim. Yazdığınız inceleme, bu kitap üzerine yazılabilecek en anlamlı inceleme olmuş. Hem susan, hem konuşan, susması gereken yerde susan, konuşması gerektiği yerde konuşan ince ince düşünülüp metne aktarılmış... Rainbow circle örneği ise gerçekten çok yaratıcı olmuş:)
Ellerinize, zihninize sağlık... Selam ve sevgilerimle...
İpek Demirer
Gönderi Sahibi
Beğenmenize çok sevindim. Yazma konusunda Barış Bıçakçı’dan öğrenecek çok şey var diye düşünüyorum. Kendi tarzını yaratmış okuru şaşırtmayı başaran bir kalem.
Barış Bıçakçı’da afili filintalar tayfasından :) 2005-2006 yıllarında sitede beraberlerdi. Benim okumaktan çok büyük keyif aldığım bir yazar, bu kitabı da gerçekten çok etkileyiciydi. Ağzınıza sağlık :)