Bu kitaba bu incelemeyi size kitabı okut_mak için yazmıyorum ..
Burada bir inceleme boşluğu olduğunu düşündüğüm için yazıyorum ..
#spoiler
Ilk hikaye adı üstünde goethe öleyazıyor
Ölümüne dek çılgın bir hevesle Wittgenstein ı bekleyen goethe hikayesi ....
Yatağının etrafına çöreklenen ve ondan bir parça kapmaya çalışan Reimer , Eckerman ve Krauter var ..
onlar birbirlerini yiye_dursun
Ve aralarında konuşa _dursun ki bunu yine Bernhard'ın "öyle diyor " anlatımıyla okuyoruz ....
Goethe Wittgenstein'i neredeyse manevi oğlu ve felsefesinin mirasçısı ilan ediyor
Tabiiki hikaye ...
Bu iki düşünür arasındaki zaman farkını ortaya koyduğunuz zaman Bernard'ın ironisine dönüşüyor ...
Goethe 1832 ölüm tarihli ..
Wittgenstein 1889 doğum tarihlidir ..
Ben bir felsefe okuyucusu değilim dolayısıyla bu adamları bende çok iyi tanımıyorum Sadece bağlantım Linz Yahudisi de karşıma çıkan Wittgenstein in parlak zekası ..
öğretisi ve fikirleri hakkında henüz okumadım "ben bilirim " dersem taş olurum sanırım :)
Hep söylediğim gibi henüz ben de bir ögrenciyim ve sizinle birlikte öğreniyorum
Oradan "Montaigne" geçiyoruz tam da ben bu ara Denemeler i okuyorken.
Bernhard ın kule dediği kitaplığı ve geçmişle olan hesaplaşmasını görüyoruz
"Monteigne " nin elimden tutmasına izin verdim ' diyor hatta alıp götürmesine ..
Babamın annemin yerine koydum zaman zaman diye belirtiyor ..çünkü onları itici buldum hiç kimseyi sonsuz felsefe ailesinin en baştaki Monteigne 'imden daha çok sevmedim ..
..... Thomas Bernhard
Sonrasında sırt çantasını yüklenip "huzur"
arayışına girilen bir bölüm varki sırf bu hikaye yüzünden bile okunabilir kitap :)
ama zordur sürekli kırmızı çoraplar ve yeşil çoraplardan bahseder ..
Anne ve babası hakkında keskin dilli isyanlarda bulunur ..
Bernhard ve benim tek anlaşamadığımız nokta olan "dağlar" ile ilgili söylenir ..
"Babam bir iki kere zirvelerde nasıl bir huzur hüküm sürüyor dediğinde görkemli bir huzur diyordu ..
"Huzursuzluktan patlayacak haldeydi
__çünkü huzursuzluk tam da huzuru büyük ve mutlak bir biçiminde ..
"En büyük ve mutlak olarak bulmayı beklediģiniz yerdedir ...
Thomas Bernhard
Son olarak ...
Yandı bitti kül oldu anlatısı da benim en sevdiğim bölüm oldu ..
Şehirler takıntısından dem vurur.
Onu okuyup tanıdıkça bazı şehirlerden nefret ettiğini göreceksiniz. .son hikaye yine kendi fikirlerini anlatır .. dünya yalanlarını yüzünüze yüzünüze vurur :)
Insanlardan alçak, çirkin ,riyakar diye bahseder ..
Tıpkı benim gibi hep kuzeye kaçmaya meillidir :)
Ve herşeye rağmen ..
"Son zamanlarda yeniden yaşamaya karar verdim ,varoluşumu yalnızca uzatmaya karar vermedim .Dolu dizgin yaşayıp gideceğim " diyerek beni mest eder :))
Şimdi az çok neye para verip okuyacağınız hakkında bir bilgi oluşturmuş olmu_şumdur umarım aklınızda :)
Iyi okumalar
Sevgiler :))
Goethe ÖleyazıyorThomas Bernhard · Yapı Kredi Yayınları · 2020464 okunma
Ebru hocam emeğinize sağlık :)
Wittgenstein çok özel bir adam, henüz çok tanımıyorum kendisini ama bir sözüyle beni avlamıştır. "Üzerinde konuşulamayacak şeyler hakkında susmak gerekir." demiştir..
Bernhard okumalari cok iyi gidiyor, beslemeden sonra tekrar bir "sarsinti" diyorum kendi kendime ama belli olmaz :) bukadar sevecegimi dusunmemistim, belki de lafi dolandirmadan anlattigi icin... haykirdigi icin...