Bağırıyordu avaz avaz. Empati yoksunu herif, ne anlarsın sen kadın ruhundan. Gözlerimi açtım, sarı bir gülün içindeydi kafası. Sinirli sarı bir gül. Uçarak yaklaşmaya çalıştım. İtiyordu sesiyle beni. Nerede olduğumu anlayamadan gözden kaybetmiştim., ama sesi hala kulaklarımda yankılanıyordu. Bir şarkı vardı, kayıp bir şarkı- ya da kayıp olması gerekiyormuş da sanki benim kulağıma saklanmış. Uyanmadan önce son hatırladıklarım bunlar, yardımcı olabilecek misiniz peki bana?
İlk defa böyle bir rüyayla karşılaşıyorum. Yüzüne daha dikkatli bakıyorum. O eski zaman insanlarına övgü vakur bir hali var, ser verip sır vermeyen. Böyleleri gelmez normalde bana, en yakınlarına bile anlatmazlar kafalarındakilerini, rüyalarını aktarmak şöyle dursun. Paraya ihtiyacı var kuşkusuz, ama o gözler içeri almıyor ki bir türlü.
Başka bir şey yok değil mi, zaman kazanmam lazım , anlamalıyım karşımdakinin kim olduğunu. Yok, sadece -önemli mi bilmiyorum- uyanınca başım çatlıyor genelde, susuz kaldığımdan herhalde, rüyadayken olduğu gibi. Nereden bileyim ben önemli mi , değil mi- doktor muyum ben? Hiç bir ayrıntıyı gözden kaçırmamamız gerekiyor, ama ilk önce bana güvenmelisiniz. Anladığım kadarıyla ilk defa böyle bir yere geliyorsunuz ve bir parça çekingenlik var. Ama emin olun tek amacım size yardım etmek, hem ruhsal, hem de mali olarak. O yüzden biraz rahatlamanız gerekiyor önce. Kendinizi bırakmanız lazım. Ulan, kasıyor herif kendini. Giremedim hala. Sanki paraların yerini söyleyecek piç.
Ne yapmam gerek, bırakmak istiyorum ama işte daha önce yaşamadım ki böyle bir şeyi. Bakın Timur Bey, Timur'du, di mi? Ben hayatımı böyle rüyalara adamış birisiyim, bir yerden duymuşsunuz bunu bana geldiğinize göre. Üstelik sizi bunlardan kurtarmak için ödeme bile yapıyorum, ama işbirliğiniz olmadan bunu