Daha on iki yaşındayken, bir çocuğun basit mantığıyla, annem Şefika’ya dedim ki:
”Eğer Tanrı varsa, iyi bir Tanrı olması gerekir. Oysa bunca felâket var, savaşlar var, depremler var, trafik kazaları var. Hiçbir günah işlememiş insanlar, masum küçük çocuklar ölüyor. Böyle haksızlıklara izin veren, kötülüğe göz yuman bir Tanrıya ben neden inanayım?"
·
19 Gösterim
1 Yorum
Kötülüğün sebebi olarak Tanrı'yı göstermek yerine, kötü insanları gösterirsek bu problem çözülmüş oluyor. Eğer bir müdahale söz konusu olacak olsaydı yaratılmış olmanın bir anlamının kalmayacağını söyleyebiliriz.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.