Kızlar beni hiç rahat bırakmıyorlardı, düpedüz ardımdan koşuyor, benim için ağlayıp gözyaşı döküyor, gösterişli jestlerle acı çekiyorlardı. Onları elde etmek için özel olarak bir şey yapmıyordum, ama tanıştığım her kız, "Bu benim olsun!" diye yaklaşıyordu bana. "Yalnızca benim olsun. Benim olduğunu herkes görsün!" Oysa ben kimsenin olmak istemiyordum. Ben bile daha yeni kendimin olmuştum. Kızlar da, erkeklerin çoğu gibi sahip olmak arzusuyla, sevmeyi birbirine karıştırıyorlardı.