Ben seni tanıdıktan sonra yaşamaya başladım...
Yirmi iki sene gelişen,bekleşen sevgi bu.Bir sevgi ve bir hayranlık.(Jurnal 15.01.1964)
··
1 Gösterim
3 Yorum
... Ben heyecandım, ‘spontaneite’ idim, şiirdim, bohemdim. Karım, sakin bir yaz akşamı, fırtınasız bir liman... Karım mükemmel bir anneydi. Bayağı tarafı yoktu, temizdi, saftı, eski Roma’nın istikrarını, üstünlüğünü yapan feragatkâr, vazifeşinas kadınlardan biri. Kasırgadan kaçmak isteyen bir geminin güvenle sığınacağı bir liman...🌺
Bu Ülke
“Hayatım bir trajedidir. Birinci perde evleninceye kadar geçen zaman. Yıldızsız, Allahsız, cıvıltısız, katran gibi bir gece. Vıcık vıcık ızdırap. Birkaç şehri fethe yeten bir enerji yel değirmenlerine saldırmakla harcanır. İkinci perde izdivaçla başlar. Daha büyük, daha derin, daha uzun acılar. Fakat vahaları olan bir çöl bu ve göğü yıldızlarla dolu; çocuklarım, kitaplarım...”
Bu Ülke
Bir kadın ilk defa adımı taşımaya razı oluyordu.Bir kurtuluştu bu,paryalıktan...Ve bilmediğimiz ülkelere yelken açan bir gemiye atlar gibi el ele hayata atlıyorduk.(Jurnal 15.11.1964)
Bu Ülke
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.