Başlığı okuyunca şöyle anladım: Evde hak ettiğini bulamayan erkek, eşini aldatmakta haklıdır... Bence aldatmanın haklı gerekçesi olamaz. Olmuyorsa ayrılırsın sonra gider yaparsın ne yapacaksan... Hak ettiğin gibi davranılmıyorsa ne durursun öyle yerde...
Savunduğum şeyi oturduğum yerden yaptığımı iddia eden sizdiniz. Ben kendi değerlerime göre yapmıyorum, birini aldatmak sadece ahlâkî değil, öncelikle etik ihlal... Ne konuştuğumu biliyorum ben. İnsanlar ya da çoğunluk uçkuruna hakim olamıyor diye bunu kabul edemeyiz. Bu şuna benziyor: Ben yasa'ya uyamıyorum, o zaman yasayı kendime uydurayım... Bu herkesin yapabildiği değil, yapmakla yükümlü olduğu şey. Ayrıca nesquiNk değil, nesquik ve Aristo değil, Aristoteles.
Başlık üzücü. Hemcinslerinize karşı önyargılı olmayın ne olur. Bazen ne yaparsanız yapın erkeğin ruhu koleksiyoncudur, hatta bu meselenin temeli kadının eksikliğinden ziyade kendi eksikliğinden kaynaklanır. Kendini az, yetersiz bulur içten içe ve kanıtlama çabasına girişir.