Kinyas ve KayraEdebiyat
Gerçek bir nihilizm örneği
“Kim kimi kurtarabilmişti şimdiye kadar? Beni kim kurtaracaktı? “Kurtuluş” dedim “Ankara'da bir mahalle.” fazlası değil. Belki bir de Bob Marley'in en iyi şarkısı. Daha fazla düşünmeye gerek yok. Adı her yerde, kendisi yok. Kurtulmaya gelmiyoruz bu dünyaya, daha da saplanmak için buradayız. Dibine kadar. Onun için çürüyor bedenlerimiz ölünce..”
Bu kitapta hem hiçbir şey anlatılmıyor hem de çok şey anlatılıyor. Hakan Günday’ın lisede yazdığı bu kitap tek cümleyle insanı derinden sarsıyor. Kesinlikle psikolojisi güçlü bir insanın okuması gereken türden bir kitap. Bol bol alıntı yaptım demek biraz yetersiz kalır ben bu kitaptaki kelimelerde gerçeği buldum.
En güzel anlarını yaşarken bile ölüm arzusuyla yavaş yavaş ölüme gittiğin gerçeğini çok çarpıcı bir şekilde yüzüne vuran aynı zamanda yaşamdan bıkıp tıpkı Kinyas ve Kayra gibi zihinsel ölümün gerekliliğini savunduğun anda bile var olan yaşam isteğidir bu kitap.
Gereğinden fazla optimist biri olmama rağmen beni en etkileyen kitap diyebilirim belki de bu yüzdendir bilemiyorum. Kitap bitince hem hiçbir şey düşünemiyordum hem de çok şey düşünüyordum işte Kinyas ve Kayra böyle bir kitap.
SPOİLER
Beni en etkileyen yanlarından biri de en sonunda Kinyas’ın hayatı tüm gerçekleriyle kabul edip hayattaki tüm iyi kötü her şey için mücadeleye girmesi ve Kayra için hiçbir şey yapamaması...
Kitabın çok vurucu son cümleleri
“Kayra, yolculuğunun parçaladığı hayatını toplayıp geri dönmelisin çünkü burada her şey var! Her şey var!”
“Yaşlanmışlardı. Bir Kayra kadar hayat gitmişti ruhlarından. Tek bir soru sordu babası. Sadece bir tane. Yanıma geldi. Elini omzuma attı. Kulağıma eğildi. Beni öldürmesini isterdim. Hiçbir şey o yaşlı gözler kadar acı veremezdi ne bu hayatta, ne de diğerinde ! Tek bir soru.
"Hayatta mı?"
Jilet gibi. Kayra'nın taşıdığı Solingen ustura gibi keskindi sorusu. Her harfi bir yılda yazılmıştı.”
Kinyas ve Kayra 
Hakan Günday
Kinyas ve Kayra Hakan Günday·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.